دره اهوازی - اهواز - خوزستان تاریخ : ، -78 فروردين ماه ، -621
موضوع :


سایتها و وبلاگهای روستای دره اهوازی

شهرستان اهواز - استان خوزستان

http://www.darehahvazi.ir/




 تاریخچه:

دره اهوازی را زمانی (دره وازی)یا(دروازی)که هر دو برگرفته(دروازه ی اهوازی)است می نامیدند که بدلیل موقعیت جغرافیایی بسیارمناسبی که نسبت به باقی روستاها داشت و در مسیر راه تمام روستاها و اقوام کوچ نشینی بود که به سمت هفتکل و اهواز حرکت می کردند بدین روی به این روستا دروازه اهوازی (یعنی دروازه ی رو به طرف اهواز شهر قدیمی ایلامی و ساسانی) می گفتند و جای ستون های باستانی این دروازه هنوز وجود دارد.

مردم این منطقه(منطقه جانکی) چه در سالیان دور و چه در این زمان برای آمدن به اهواز باید از این روستا حرکت کنند و یکی از مهمترین روستاهای منطقه به شمار می آید که از شمال به روستای پیر موسی(توله) و از جنوب به روستای رودزرد سادات واز شرق به روستای رودزرد کاید رفیع و دره خرزهره  واز غرب به برکه آبی به نام برم سور راه دارد و هم اکنون جاده اصلی و شاهراه حیاتی عبور و مرور (اهواز/شهرکرد/اصفهان) از این روستا می گذرد.

دره اهوازی، این روستای کوچک در حدود 200 سال پیش اوائل قرن 19 توسط شخصی خردمند و بسیار توانا،بنام سید انگنا دوباره بنا شد. این شخص از سادات منگزوری(منیزوری)چهارلنگ بختیاری بوده که به زبان شیرین بختیاری تکلم می کرد و قبل از آن در منطقه میداوود سکونت داشت و پدران  وی از حدود 500 سال پیش از کوه منگزور که در امتداد کوه منگشت در خاک بختیاری می باشد و مرز بین بهمئی و بختیاری را تشکیل می دهد به میداوود آمدند.
ولی دره اهوازی پیشینه تاریخی عزیمی دارد و قبل از این به گفته اهالی تاریخ این روستا به دوره ایلامی ها بر می گردد.

بطوری که (کلزار) منطقه ای از دره اهوازی بشمار می آید که آثار خانه های مسکونی بجا مانده از ایلامی ها می باشد که هم اکنون از آن چیزی باقی نمانده جز پی ساختمان های آن وچاه آب شیرین که بتازگی بازسازی شده و معروف است به چاه قهوه خانه.این چاه با بدنه چاروبندی(ملات ساختمانی قدیم) به عرض یک متر در یک متر بجای مانده

بناهای کلزار شبیه به بناهای تاریخی اطراف ایذه وباغملک از دوره ایلامی ها می باشد به دلیل همین تشابح نقل شده و سینه به سینه گشته که این بناها از دوره ایلامی ها به یادگار مانده است. ولی متاسفانه تا کنون اقدامی توسط میراث فرهنگی صورت نگرفته و این آثار در خطر نابودی کامل قرار گرفته است.

 پس از تاسیس دره اهوازی و وصلت با ممبینی ها ، افراد دیگری با قومیت های گوناگون به آنجا آمدند. که بغییر از (موسوی و ممبینی)،زکوی و حیدر زاده و سادات میرسالاری که آنها هم طایفه بزرگی ازچهارلنگ بختیاری هستند فامیلی های رایج در آن منطقه را بوجود آوردند

 (سید به گویش  بختیاری سِی گفته می شود)

 سی انگنا که خود بنیان گذار این روستاست دارای دو همسر وچهار پسر بود. یکی از همسران وی از طایفه ممبینی و دیگری منگزوری بود.

که فرزندان او:( 1_سی علیرضا و2_ سی محمد رضا) از زن ممبینی و (3_سی فرج الله و4_سی احمد) از زن منگزوری وی بودند.

 1_سی علیرضا، دارای چهار پسر بنامهای: (سی علی داد، سی علی مراد، سی بزرگ، سی علی زمان)

2_سی محمد رضا دارای یک پسر به نــام: (سی محمد لطیف)

3_سی  فرج الله دارای دو پسر بنـــــامهای: (سی یدالله و سی حیدر)

4_سی احمد دارای سه پسر بنــــــــــامهای: (سی علی وسی ولی وسی علی محمد)

این روستا هم اکنون خالی از سکنه شده وعشایر گرووی در خانه های قدیمی وفرسوده وخالی از سکنه آن به صورت موقت ساکن شدند و ساکنین و مالکین اصلی این روستا به شهرها رفته اند و گویی که زادگاه خود و پدران خود را به کلی فراموش کرده اند به شکلی که نسل جدید آنها یکدیگر را نمی شناسند.


دره اهوازی darehahvazi



منبع این مقاله : روستاهای ایران
http://iranvillage.ir

آدرس این مطلب :
http://iranvillage.ir/modules.php?name=News&file=article&sid=315