روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - عزاداری و تعزیه در روستاي نشلج

عزاداری و تعزیه در روستاي نشلج

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> رسومات محلی اصفهان

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1933470
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: پنجشنبه، 14 مهر ماه ، 1390 22:28:22    موضوع مطلب: عزاداری و تعزیه در روستاي نشلج پاسخ همراه با اعلان

تاریخچه عزاداری در روستاي نشلج


شروع عزاداری در روستای نشلج را می توان شروع تعزیه خوانی در نشلج قلمداد کرد و شروع تعزیه خوانی در روستای نشلج طبق شواهد موجود به دوران سلطنت ناصر الدین شاه قاجار می رسد. در آن زمان که می توان اوج هنر تعزیه خوانی در ایران نامید، بنای تکیه دولت (به همین منظور) توسط آلبرت هال انگلیسی طراحی و ساخته شد. و تعزیه خوانان معروفی همچون حاج میرزا حسین، میر عزای کاشی، ملا نصر اله قمی و ... این هنر را به زیبائی هر چه تمام برگزار می نمودند.


در خصوص ساخت محل تعزیه و نحوه عزاداری در نشلج اطلاعات مستندی در دست نیست ولی آنچه در بین مردم روستا سینه به سینه از نسلهای قبل به یادگار مانده است مسائلی است که در ذیل مطالعه خواهید نمود:

بنای تعزیه نشلج توسط شخصی به نام حاج سید اسماعیل و برادر ایشان حاج سید حسن پایه ریزی و ساخته شد. ساخت بنای معروف عمارت نشلج که به منظور تعزیه خوانی و پذیرائی از عزاداران به دست این دو شخصیت معروف انجام گردیده است.

تعمیر مسجد جامع روستا، نحوه عزاداری در روستا و تمامی موارد مرتبط با این موضوع در زمان ایشان و توسط آنها بنا نهاده شد. نسخه های تعزیه تمامی زمینه میر عزای کاشی است؛ و طبق گفته بزرگان بنای این عزاداری از کربلای معلی نمونه برداری شده است: به عنوان مثال در مورد ساخت تکایای امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل العباس(ع)، موقعیت مکانی آنها تقریبا مشابه موقعیت مکانی زیارت آن بزرگواران است، فاصله بین دو تکیه برابر با فاصله بین الحرمین می باشد، همچنین بنای این تکایا طوری طراحی شده است که اولا: تکیه امام حسین (ع)بالاتر از تکیه ابوالفضل(ع) قرار بگیرد و ثانیا طبق عرف ما شیعیان که برای وارد شدن به حرم حسینی ابتدا باید به حرم حضرت ابوالفضل(ع) رفته و از آنجا اذن دخول حرم امام حسین(ع) را بگیریم، موقعیت این دو تکیه به طوری است که برای وارد شدن به روستا و رفتن به تکیه امام حسین(ع) باید از تکیه حضرت ابوالفضل(ع) بگذریم، ضمناً فاصله این دو تکیه با محل تعزیه خوانی روستا طبق گفته بزرگان مطابق با فاصله خیمه گاه کربلا تا حرمین شریفین است.

در آن زمان بهترین امکانات برای تعزیه خوانی تهیه شده بود به عنوان مثال در زمانی که وضعیت ساختمان در روستا تعریفی نداشت برای این منظور عمارت ساخته شد که در فرهنگ لغت عرب، عمارت به معنی ساختمان بسیار مجلل و باشکوه می باشد؛ در آن زمان که غذای مردم ساده بوده و در طول سال و آن هم برای یک مرتبه برنج مصرف می شده در روزهای تاسوعا و عاشورا به عزاداران برنج به عنوان غذای نذری داده می شد.در عمارت مذکور حوض آب بوده که در روی این حوض تخت چوبی قرار گرفته بود و تعزیه در روی آن انجام می شده است. بعداً به دلیل افزایش جمعیت و کوچک بودن فضای عمارت برای اجرای تعزیه، این مراسم به بیرون عمارت (میدانی در بالای عمارت) منتقل شد. و برای اجرای این مراسم تخت دیگری ساخته شد که امروزه هم در مراسم تعزیه خوانی مورد استفاده قرار گرفته و در حال حاضر به عنوان سمبل مراسم عزاداری محرم می باشد.



این مراسم در طول سالیان متمادی توسط اشخاص مختلفی خواسته تا جابجا گردد ولی به دلائل ذکر شده محل این مراسم تقریبا غیر قابل تغییر بوده و هر سال نیز با شکوه و عظمت برگزار می گردد. طبق شواهد و نقل و قول بزرگان کراماتی نیز در این راستا مشاهده گردیده است. چگونگی خواندن تعزیه ها، ترتیب اجرای تعزیه ، نحوه عزاداری در روزهای تاسوعا و عاشورا همگی تحت برنامه ریزی دقیق و زیبائی شکل گرفته است.

هیئات مذهبی

درزمان قدیم در روستا دو هیئت به نامهای امام حسن(ع) و شاه حسینی وجود داشته که مرکز هیئت اول در میدان تعزیه فعلی و مرکز هیئت دوم در محله کوچه پایین بوده است که در حال حاضر هیئت امام حسن مجتبی(ع) به مرکزیت تکیه امام حسن(ع) می باشد و هیئت شاه حسینی به دو هیئت امام حسین(ع) به مرکزیت تکیه امام حسین(ع) و هیئت ابوالفضلی(ع) به مرکزیت تکیه ابوالفضل(ع) تقسیم شده است.

چگونگی برگزاری تعزیه در نشلج


در آن زمان برای تشکیل مراسم تعزیه خوانی دهه محرم حاج سید اسماعیل و حاج سید حسن مشارکت داشته اند که در این خصوص تقسیم کارها نیز قابل تامل است؛ بانی برگزاری تعزیه در روزهای فرد مربوط به حاج سید حسن و روزهای زوج مربوط به حاج سید اسماعیل بوده تا دو برادر در طول ده روز، مشارکت دوشادوش داشته باشند.



برای تهیه تجهیزات تعزیه، دیگ برای تهیه غذا به عهده حاج سید حسن و تهیه تخت تعزیه به عهده حاج سید اسماعیل بوده است ضمناً برای پشتوانه مالی این دهه حاج سید حسن یک قطعه زمین و یک طاق آب تالار واقع در نیاسر را وقف نمود و حاج سید اسماعیل مزرعه ای واقع در روستای قالهر به نام کپچلیز را وقف نمودند. ضمناً متولی این موقوفات و عزاداری بعد از ایشان اولاد ارشد ذکور(تا حد امکان) بوده تا این عزاداری از سلسله سادات خارج نگردد. برای تامین آب مصرفی درطول عزاداری این دهه در کنار میدان تعزیه آب انبار ساخته شد و چندین ساعت آب نیز بابت تامین آب آب انبار وقف گردید. ضمناً به غیر از اجرای تعزیه در دهه اول محرم برنامه های دیگری نیز مرتبط با این دهه ایجاد گردید.

لازم به ذکر است که در حال حاضر در 10 روزه محرم این مراسم با شکوه خاصی برگزار می گردد.


منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> رسومات محلی اصفهان

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
پاسخ سريع:

Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
                 



افزودن امضاء به مطلب ارسالي (امضاء كاربر در بخش ويرايش مشخصات كاربر قابل تغيير است .)


 

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران