روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - طایفه ملکشاهی / بابل

طایفه ملکشاهی / بابل

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> اقوام مازندران

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1929860
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: جمعه، 18 مرداد ماه ، 1392 17:49:06    موضوع مطلب: طایفه ملکشاهی / بابل پاسخ همراه با اعلان

طایفه ملکشاهی / بابل

طایفه ملکشاه در جنوبی ترین منطقه شهرستان بابل و در بخش بندپی غربی و در دو روستای قشلاقی و ییلاقی که به ترتیب دیوا و فیلبند نام دارند واقع شده است . البته لازم به ذکر است که این طایفه بومی این منطقه نبودند و اصالتا از غرب کشور ودر استان ایلام و در شهرستان ملکشاهی کنونی زندگی می کردند(البته چند صد سال پیش) ، و بعدها براثر مسائل سیاسی به تبرستان(مازندران کنونی) تبعید شدند .

دلیل نامگذاری ملکشاه از نام منطقه سابق زندگیشان (شهرستان ملکشاهی) گرفته شده است.


زندگی اهالی



شغل اصلی مردم این روستا دامداری است ( شرح دامداری در بخش های دیگر) مشاغل دیگر به ترتیب اهمیت کشاورزی ، باغداری ،زنبورداری ، مرغداری و... البته این ترتیب در گذشته به گونه ای دیگر بوده و زنبورداری هم ردیف با دامداری بوده ولی به دلایلی که در بخش های دیگر وبلاگ گفته می شود به این وضع دچار شده است .

دامداری

دامداری این روستا اغلب به صورت سنتی است به این معنا که دام ها در جنگل هستند و دامداران روزی خود را از جنگل می گیرند زندگی این مردمان سخت کوش بسته به نوع سخاوت جنگل می باشد نوع زندگی آنان به این گونه است : در فصل سرد سال در قشلاق (در اطراف روستای دیوا ) ودر فصل گرم سال در ییلاق (در روستای فیلبند) به سر می برند شروع حرکت دام ها در اوایل فصل بهار به طرف ییلاق می باشد که این حرکت به آهستگی و حدود سه ماه به طول می انجامد مناطق جنگلی به قطعه های کوچک و بزرگ (از20000متر به بالا) که هر قطعه مالک شخصی دارد دامداران یا صاحب این زمین ها هستند یا این که آنرا اجاره می کنند اجاره آن هم به چند طریق می باشد 1- به صورت پرداخت نقدی می باشد 2-به صورت درست کردن یا ترمیم مرزهای آن می باشد(حصارهای این قطعه از زمین ها به صورت چوبی و از طریق قرار دادن شاخه های درختان روی همدیگر تا ارتفاع 2متری به طوری که دام های همسایه وارد نشوند که مرز زمین ها رامشخص می کند) 3-جمع آوری درختان افتاده و اصلاح درختان و درو کردن وجمع آوری علف های هرز(عمدتا بوته های تمشک) 4-ترمیم خانه های جنگلی . مدت زمان اجاره این زمین ها از یک هفته تا چند سال می باشد

حرکت دامداران به طرف ییلاق به صورت عبور از این زمین ها می باشد

برنامی ریزی دامداران به گونه ای است تا در موعد مقرر در یک مکان خاص که معمولا تمام دام ها در آن مکان جمع می شوند باشند .

در مدت یک هفته مانده به تابستان تمامی دامداران به همراه دام هایشان (گاو و گوسفند)در یک تاریخ خاصی که از طرف منابع طبیعی منطقه اعلام می شود مراسم قرق شکنی را انجام می دهند به این گونه که دامها به قسمت های مختلف ییلاق کوهستان فیلبند که خیلی بزرگتر از سایر قطعه زمین های مناطق جنگلی می باشند می روند و مراسم انجام می شود . مبارزه ی گاوهای نر بزرگ هر گله (در زبان محلی جونکا یا تشک)از دام ها با همدیگر که علاقه مندان بسیاری دارد خواندن نغمه های مازندرانی نی زدن از جمله کارهایی است که انجام می شوند . در این روز افراد زیادی از دامداران و مردم عادی برای بازدید و تفریح می آیند و روزی بسیار شیرین را سپری می کنند البته من فقط موفق شدم یکبار در این مراسم شرکت کنم که آن هم از بخت بدم هم دیر رسیدم و هوا هم بارانی بود علت فقط یکبار شرکت کردن من هم بخاطر همزمانی امتحاناتم با روز مراسم بود نام برخی از این مناطق کوهستانی عبارت است از : وسو ، نرو سبزنو ،لاشترون،ورکلون ، کتی اوت ،شال درکا ،آخوربن و... . بازگشت گله گاو به قشلاق در شهریور ماه برای چریدن علف هایی که در زبان محلی تل (تلخ) و انجام کوچ تابستانی به قشلاق را تل زنی می گویند ،بعضی از گله گاو دوباره بعد از مدت حدودا 2تا3 هفته ای به ییلاق باز می گردند گفتنی است که به کوهستان باز نمی گردند و به جنگل های پایین تر که به پرتاس معروف اند برده می شوند ولی گوسفندان تا زمان باریدن برف در کوهستان و پرتاس می مانند و بعد از آن به قشلاق می آیند . دام ها تا اول زمستان اکثرا خود را به اطراف روستای محل زندگی خود می رسانند و تا اوایل بهار در آنجا می مانند .

درآمد دامداران سنتی از محل فروش شیر و پنیر که خودشان درست می کنند و فروش دام هایشان بدست می آیند شیر این نوع دام هایی که در جنگل زندگی می کنند بسیار پرچرب تر از سایر شیر ها و گوشت آنان نیز از دیگر دام ها لذیذ تر می باشد .


















مشکلات

این دامداران سختی های بسیاری را تحمل می کنند برای زمستان گذرانی باید خوراک دام تهیه کنند تمامی خوراک دام را از بازار آزاد و با قیمت گزاف خریداری می کنند وجود بیماری هایی که در این سال ها شایع تر شده اند البته مسئولین برای مبارزه با بیماری ها کارهایی انجام داده اند ولی دغدغه اصلی دامداران گرانی خوراک دام هایشان می باشد دام ها اغلب از نوع محلی می باشند این دام ها شیر بسیار کمی می دهند سرعت رشدشان کم و گوساله های آنان بسیار کوچک می باشد( ولی حسن این نوع دام ها علی الخصوص گاوها مقاومت بالای آنها در مقابل بیماری ها و تحمل آنها در سرما و گرما می باشد) به همین دلیل از نظر اقتصادی زیاد به صرفه نیست و نوعی اتلاف وقت است راه حل آن اصلاح نژاد آنهاست لازم به ذکر است که دامداران خودشان دست به کار شده ان و اغلب دامهایشان را یک طبقه ارتقاء داده اند و گاو های محلی را به دورگه محلی تبدیل کرده اند که به صرفه تر از نوع قبلی است و در حال حاضر تبدیل دوباره ی گاو ها به مراحل بالاتر اصلاح نژاد شروع شده که کار بسیار خوبی است ولی اگر کمک مسئولین هم وجود داشت این روند خیلی زودتر شروع و اصلاح نژاد سریعتر انجام می شد شاید به نظر بعضی ها این دامداران زیاد در چرخه اقتصاد مردم تاثیر ندارند ولی باید گفت که گوشت این دام ها به شهرهای دیگر استان صادر می شود علاوه بر تامین گوشت مورد نیاز خود روستا گوشت مصرفی شهرستان بابل ، آمل ،چالوس و خیلی از دیگر شهرها راتامین می کنند پس اگر دولت دامداران سنتی را مورد حمایت قرار دهد می توان امید داشت که سطح رفاه این دامداران افزایش یافته و محصولات دامداران به دیگر استان ها صادر شود این ظرفیتی است که در کل کشور وجود دارد اگر خود را باور داشته باشیم .

کشاورزی

زمین های کشامرزی دیوا عمدتا از زمین های شالیزار تشکیل شده است و محصول خاص دیگری کشت نمی شود مگر برای مصارف شخصی مانند کشت گندم در پاییز برای دام ها . بخش عمده ای از زمین شالیزاری نوسازی شده و به قطعات مساوی با آبراههای استاندارد و اصولی تبدیل شده که کار کشاورزان را بسیار آسان کرده برنج های کشت شده از نوع طارم هاشمی ، فجر ،رمضانی ،خزر و ... تشکیل شده است شروع کشاورزی در دیوا به نسبت سایر مناطق بندپی به علت سردبودن آبی که از رودخانه به شالیزارها می ریزد دیرتر شروع شده و به تبع آن دیرتر تمام می شود که باعث مشکلاتی در موقع درو می شود (منظور بارندگی آخر تابستان است)

باغداری

شاید اولین حدسی که از کلمه ی باغداری می زنید درخت پرتقال است و حدس شما هم درست است عمده میوه های باغ های دیوا را پرتقال تشکیل می دهد و به صورت خیره کننده ای این باغ ها در حال افزایش است باغ های پرتقال دیوا بیشترشان از پرتقال و نارنگی محلی تشکیل شده که در حال حاضر در حال تبدیل به پرتقال تامسون و نژادهای جدید است بعد از پرتقال آلوچه (گوجه سبز) (هلی در زبان محلی) عمده باغ ها را تشکیل و سایر میوه ها از قبیل گردو ، هلو ،خرمالو و... نیز وجود دارد درختان گردو بیشتر در جنگل های اطراف روستا وجود دارد که بسیار خوشمزه و درختان گردو بسیار تنومند هستند



زنبورداری

قبل از انقلاب بود که بیماری مالاریا در استان شایع شده بود و دولت وقت برای مهار مالاریا دست به راحت ترین کار ممکنه زد و مالاریا را با هواپیماهای سم پاش مهار کرد این کار تنها به نابودی مالاریا ختم نشد و بسیاری از حشرات که زنبورعسل هم جز آن بود تلف شدند زنبور عسل آن وقت با نوع امروزی آن تفاوت زیادی داشت زنبورداری همراه با دامداری مشاغل اصلی مردم آن زمان را تشکیل می دادند این نوع زنبور نیازی به جابجایی نداشت در چندین نقطه از اطراف روستا پراکنده بودند و عسل کاملا طبیعی تولید می شد زنبور مورد نظر قوی تر ودر برابر بیماری و سرمای زمستان مقاومت زیادی داشت در آن موقع بیشتر زنبور ها در بالا دست روستا ودر جنگل ودر بالای درختان وجود داشت و کندوی آن به شکل استوانه و از تنه ی درختان که امروزه بعضی از زنبورداران از آن استفاده می کنند تشکیل می شد و با گذشت زمان و در زمان حال زنبورداری در حال برگشت به اقتدار گذشته خود است اما دیگر از آن نوع زنبورهای گذشته خبری نیست هم اکنون عده ی قلیلی به این کار دست می زنند که در حال اضافه شدن هستند و درآینده نه چندان دور تبدیل به صنعتی بزرگ در روستا می شود به امید آن روز . اما زنبورداری در روستای ییلاقی فیلبند که همان زنبورهایی هستند که از دیوا و یا سایر مناطق قشلاقی به فیلبند آورده می شوند فیلبند برای تولید عسل مکان چندان مناسبی نیست اما برای ازدیاد و تکثیر کندوها (بچه دادن کندو) بسیار مناسب است به صورتی که در مدت اقامت زنبورها در فیلبند با تغذیه مناسب زنبورها می توان از هر کندو دو بار بچه گرفت و علت آن به خاطر وجود گرده فراوان است

مرغداری

80هزار قطعه مرغ در واحدهای مرغداری روستا این روستا را به قدرت تولید مرغ گوشتی در منطقه تبدیل کرده است سابقه تولید مرغ در روستا به حدود 30سال پیش برمی گردد تولیدات مرغ روستا علاوه بر تامین گوشت مورد نیاز روستا به سایر نقاط استان و حتی به تهران نیز صادر می گردد .


منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> اقوام مازندران

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
كه مازندران شهر ما ياد باد
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران