روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - چیش اَ رَه / چشم به راه

چیش اَ رَه / چشم به راه

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> قصه ها و اشعار فارس

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1929860
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: جمعه، 16 مرداد ماه ، 1394 21:42:19    موضوع مطلب: چیش اَ رَه / چشم به راه پاسخ همراه با اعلان

شعر به گویش دوانی / «چیش اَ رَه» (چشم به راه)


غزل چیش اَ رَه (چشم به راه) را بشنوید!



چیش اَ رَ-َ
مَت اَ سی سینَ سِپَر مِ-ِِ کُرِ، جون مِنِسَ پات
جونُم هچ، آوُرویِ اَ-َلِ زَمون مِنِسَ پات
شُو وُ رو دَردِ فِراقِت مِسِ تیر مِ-ِچی اَ دِل
دِلِ خُم هِچ، مَ دِلِ کُون و مَکون مِنِسَ پات
خونِیِ دِل وَ نِزَر با تُ اَسی پُو قِدَمِت
کاخ و باغ و گُزَرِ شاهِ جُهون مِنِسَ پات
چیشُمِش اَشکِ گِری نی اَسی بدبَختی یِ خُم
اَشک اَ چیش رُ-ُ تِیِ شاهِ پَری یون مِنِسَ پات
خاسَمِش نی اگِر اَرزش اَسی واگَشتَنِ تُ
خاسِیِ خُردِک و گُت، پیر و جَوون مِنِسَ پات
«اُم نَویش» نیسا دِگَر تاقَتِ سات و شُو و رو
چیش اَ رِی نِسپِ شُوُم تا تو ازون مِنِسَ پات
تُ اَگَر هِندِ جِگَر خار بِ، بازَم گَپی نی
بَِِ خُدا سَد جِِگَرِ غَمز و غَزون مِنِسَ پات

čiš a r:
ma-t asi sina separ me:kore, jun me:nesa pâ-t
jun-om heʦ âworu-ye a:l-e zamun me:nesa pâ-t
šow-o-ru dard-e ferâq-et mes-e tir me:či a del
del-e xom heʦ, ma del-e kown-o makun me:nesa pâ-t
xune-ye del va nezar bâ to asi pow-qeδam-et
kâx-o bâγ-o gozar-e šâh-e johun me:nesa pâ-t
čiš-om-eš ašk-e geri ni asi baδbaxti-ye xom
ašk a čiš ro:te-ye šâh-e pari-yun me:nesa pâ-t
xâsam-eš ni agar arzeš asi vâgaštn-e to
xâse-ye xordek-o got, pir-o jawun me:nesa pâ-t
“om-navi-š” nisâ degar tâqat-e sât-o šow-o ru
čiš-a rey nesp-e šow-om tâ tu azun me:nesa pâ-t
to agar hend-e jegar-xâr be bâz-am gap-i ni
ba-xoδâ saδ jegar-e γamz-o γazun me:nesa pâ-t

چشم به راه
من به خاطرت سینه سپر می­کنم و جانم را به پایت می­ ریزم
جانم هیچ، آبروی اهل زمان (مردمان این زمان) را به پایت می­ ریزم
درد فراقت چون تیر، شب و روز بر دلم می ­نشیند
دل خود هیچ، من دل کون و مکان (تمامی موجودات) را به پایت می ­ریزم
خانۀ دلم را به نظر بیاور (قابل بدان)، برای گرامیداشت مقدمت
کاخ و باغ و هر راهی را که شاه جهان از آن می­ گذرد به پایت می ­ریزم
وقتی چشمم برای بدبختی خودم اشکی ندارد که بگرید
اشکِ از چشم ریختۀ شاه پریان را به پایت می­ ریزم
خواسته­ ام اگر برای بازگشتت ارزشی ندارد
خواستۀ کوچک و بزرگ، پیر و جوان را به پایت می­ ریزم
«عمونبی» دیگر طاقت (دوریت) حتی برای ساعت و روز و شبی ندارد
چشم انتظاری نیمه شب­ هایم را تا اذان صبح به پایت می ­ریزم
تو اگر هند جگرخوار هم باشی، حرفی (باکی) نیست
به خدا صد جگر زخم خورده و زجر کشیده را به پایت می ­ریزم
عبدالنبی سلامی « پور دَوان»


منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> قصه ها و اشعار فارس

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
كه مازندران شهر ما ياد باد
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران