روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - ازدواج در روستاي سيبك - فريدونشهر

ازدواج در روستاي سيبك - فريدونشهر

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> ازدواج در اصفهان

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1933470
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: جمعه، 19 اسفند ماه ، 1390 22:10:20    موضوع مطلب: ازدواج در روستاي سيبك - فريدونشهر پاسخ همراه با اعلان

عروسی در روستای سیبک سه روز می باشد : روز اول فقط فامیل های عروس و داماد و روز دوم و سوم همه اهالی روستا و کل فامیل های دور و نزدیک در این عروسی شرکت می کنند ، که جمعیت بسیار زیادی می باشند و هر خانواده به اندازه توانش جهت کمک به آغاز یک زندگی خوب برای داماد پاکت هایی از پول به وی هدیه میدهند که اجرای این امر در روستای سیبک مورد تحسین همه ی طوایف بختیاری و دیگر اقوام ملت ایران قرار گرفته و تا این زمان این رسم در بسیاری از طوایف بختیاری رواج داده شده است.

عشایر بختیاری در دشت سر سبز چالتر

گرچه امروزه لباس عروس و کت وشلوار و ماشین های کلاس بالا جای مینا و چوقا دبیت و کلاه و اسب را گرفته اند اما در عروسی های بختیاری های سیک شب اول عروسی ، داماد و عروس با لباس های محلی جشن شیرین حنا بندان را برگزار میکنند.
این هم نمونه یک عروس و داماد از عشایر بختیاری در دشت سر سبز چالتر

رسومات ازدواج در روستای سیبک
انتخاب همسر
در گذشته پدر تصمیم گیرنده بود و با توجه به ارتباط های فامیلی و شناخت اهالی، دختری را برای پسرش انتخاب می‌کرد. به علت مزایای ازدواج فامیلی، تمایل کمی برای وصلت با غریبه وجود داشت و کمتر پدری حاضر بود دخترش را به فردی از طایفهٔ دیگر شوهر دهد. در روستاها وعشایر به سبب همکاری و همیاری و وابستگی های نزدیک فامیلی ، پسرها و دخترها به خوبی همدیگر را می‌شناختند.
گوش وُرداری (گوش برداری)
در ابتدا باید به خانوادهٔ دختر ( به طوری که پنهانی باشد ) اطلاع داده می‌شد که دخترشان خواستگار دارد. به این کار گوش وُرداری می‌گفتند. اگر دو طرف فامیل نزدیک بودند معمولا با پیشنهاد بزرگتر ها مانند پدر بزرگ یا مادر بزرگ و یا حتی اولیای دو طرف انجام می‌شد درغیر این صورت توسط یکی از زنان فامیل به صورت مخفیانه به اطلاع خانوادهٔ عروس رسانده می‌شد. خانوادهٔ عروس هم در صورت تمایل به آنها اجازه می‌دادند برای خواستگاری اقدام کنند.
دوما سلومی یا ( بله آشکاره ) ، بِلکِه بَرون ، قنداِشکَنون ، دست بوسون
در چند سال پیش برای هرکدام از موارد بالا ، خانواده ی داماد یک بار باید به خانه عروس می رفتند و رسم مربوط به هر موردرا جدا گانه اجرا می کردند ، اما فی الحال به علت ازدیاد جمعیت ، شاغل بودن افراد فامیل و درد سر های دیگر همه ی چهار مورد فوق را در یک شبانه روز انجام داده که به شرح ذیل می باشد :
پس از اعلام تمایل و آمادگی خانوادهٔ عروس، با توجه به تقویم ماههای قمری، ایام هفته، ستارهٔ سعد و نحس، عدم تداخل با ایام سوگواری و نیزعزادار نبودن طرفین، روز خوبی تعیین و به خانوادهٔ عروس هم اطلاع داده می‌شود. در آن روز خانوادهٔ داماد به همراه چند نفر از بزرگان و ریش سفیدان محل بخصوص آنهایی که پدر عروس حرفشان را قبول دارد ، به خانهٔ وی می‌روند. شیربها (اصطلاح محلی شیربائی )یا حق شیر که معمولا به اسم مادر اخذ می‌شود و پشت قباله یا مهریه نیز در همین مراسم و معمولا با کمی کشمکش تعیین می‌شود. از آنجا که درخاتمهٔ مراسم و توافقی که به دست می‌آید، داماد دست پدر عروس را می‌بوسید، دست بوسون هم نامیده شده‌است. در انتها لباس یا پارچه‌ای هم به دختر هدیه می‌دادند که در اصطلاح محلی به آن بِلکِه (با کسرهٔ حروف ب و کاف) می‌گفتند .در بین برخی طوایف رسم است که درانتهای این مراسم چند تکه قند را به نیت شیرینی زندگی عروس وداماد می‌شکنند که به همین دلیل به این مراسم قند اِشکنون هم می‌گویند. اشکنون در زبان بختیاری از ریشهٔ اِشکَندِن به معنی شکستن است. از این پس دختر و پسر رسماً نامزد هستند. در انتهای مراسم صورت مجلسی هم نوشته می‌شود که به همراه شناسنامه‌های پسر و دختر به عاقدی داده می شود یا در منزل و یا به قول محلی‌ها در محضر، برای هم عقد شوند. در طول نامزدی هرگاه داماد جهت سرکشی و احوال پرسی به خانهٔ نامزد (عروس) می‌رفت، هدایایی از قبیل سکه‌های نقره یا طلا و پارچه و روسری به همراه می‌برد، پیش از عروسی مصادف با هر عید خانواده ی داماد باید به مهمانی خانواده ی عروس بروند و به عروسشان هدایای نظیر لباس ، جواهرات ، و … ببرند .
عـروسی

همانند تعیین روز دست بوسون باز هم بزرگترها با رعایت تمام جوانب و مخصوصا آمادگی خانوادهٔ عروس،روزی را برای مراسم عروسی تعیین می‌کردند. پس از آمادگی داماد و تبادل نظر لازم با خانوادهٔ عروس و تدارک نسبتا وسیع ، پس از رسیدن خانوادهٔ داماد و همراهان با صدای دهل و کرنایِ میشکال ( نوازندگان کرنا و دهل ) ، جشن عروسی رسما شروع می‌شود ، درب خانه ی عروس یک گوسفند جلوی پای داماد کشته می شود . زن و مرد در کنارهم هورِه بسته و با در دست داشتن دستمال‌های رنگی به رقص می‌پردازند و یک میدان دستمال بازی بزرگ که آن را چوپِه می گویند درست می کنند . زنان با لباس های رنگا رنگ محلی، شلوار (قِری)، پیراهن کمردار ( جُوَّه )، لچک های پوشیده از مُنجُق و سکه‌های نقره‌ای ( ریال )، مینا ، بندسوزن (بن سیزن) و مردان با شلوارهای دبیت ، چوقا، کلاه های سیاه و گیوه‌ های ملکی، در رقص و پایکوبی شرکت می‌کنند. روز اول عروسی عروس و داماد با لباس های محلی عروسی را شروع می کنند .
حنا بندان عروس
هنگامی که شب شد بعد از صرف شام اول فامیل داماد به خانه ی داماد برگشته و بساط حنا بندان را مهیا کرده و با نوای ساز و دهل و خواندن گروهیِ تصنیف ( حنا حنا گل گلبند حنا) به خانه ی عروس حرکت می کنند و رسم زیبای حنا بندان عروس را اجرا کرده پس از آن شروع به رقص و پایکوبی می کنند .
بعد از اتمام حنابندان شب اول همه به خانه هایشان میروند و روز دوم عروسی شروع می شود . بعد از این که فرا رسیدن روز کاملا برای مردم جا افتاد ساعت حدو دا ۱۰ قبل از ظهر میشکا شروع به نواختن آهنگ دستمال بازی می کند ، در این هنگام است که رقاص های قدیمی اعم از پیرزن و پیرمرد هم شروع به رقصیدن می کنند حتی تا چند سال اخیر پیرزن هایی که تقریبا سرحال به نظر می رسیدند با رقاص های قدیمی چوب بازی هم می کردند .
چوب بازی یا ترکه بازی از دیگر بخش های مراسم بود خصوصا اگر عروس از طایفهٔ دیگری باشد ، این بخش گرمتر می‌شود. ضمن این رقص و شادی تیر هوایی هم با تفنگ شلیک می‌کنند که این خود بر گرمی مراسم اضافه می‌کند. عده‌ای از زنان و دختران نیز در اتاقی که عروس نشسته‌است جمع شده و با خواندن آوازهای محلی چون دُو الالی، شیرین شیرین ، آهای گل یا گُلُمی به شادی می‌پردازند . گاهی هم مردانی که صدای خوشی دارند به این جمع اضافه شده و آواز دَی بَلال می‌خواندند. برخی از توشمال‌ ها که صدای خوبی داشتند در این موارد پاداش خوبی گیرشان می‌آمد .در انتهای مراسم و در بعد از ظهر و طبق یک رسم قدیمی ، پدر داماد یک بسته شیرینی یا گز بر روی سند ازدواج پسر و عروسش می گذارد به پدر عروس تحویل داده و از وی اجازه گرفته و عروس را به خانهٔ داماد می‌برند. قبل از حرکت برادر عروس یک تکه قند یا شاخه نباتی به رسم شیرینی زندگی به کمر او می بندد که شب زفاف توسط داماد باز می‌شود . در ایام گذشته چنانچه عروس را سوار بر اسب حرکت می‌دادند ، به این نیت که فرزند اولش پسر باشد پسر بچهٔ خرد سالی را ترک او سوار می‌کردند.
( دَم حموم ) حمام نمودن داماد
هنگامی که داماد ، عروس را به خانه خود می آورد باید بعد از لحظه ای استراحت ( زَمَندی ) جوانان فامیل و دوستان داماد ، داماد را به حمام برده و در هنگامی که داماد مشغول به استحمام و پس از آن پوشیدن لباس و آرایش کردن خود است ، افرادی که صدای خوبی دارند تصنیف ( پل بوَندین ، پل بوَندین و آهای گل ) را میخوانند آوای دلنشین کرنا و دهل همزمان شروع به نواختن می کند و آن آهنگ ها را می نوازد و همه شروع به کف زدن با آهنگ ، رقصیدن و پایکوبی می کنند پس از اتمام حمام میشکال شروع به نواختن بندری می کند و رقاص ها با تکان دادن دستمال رقص خود داماد را به یک جای تزئین شده از پارچه های زیبا ، مینا ، پتو های رنگا رنگ ، طناب های تزئین شده با سنگ های رنگی که لُپُک نام دارند و منگوله هایی ازکاموا های رنگی که این طناب را ( شیر دِنگ )می نامند می برند.
پای کرسی
این مکان را ( کرسی ) می گویند جلوی داماد را هم با ظرف هایی پر از گَز و شیرینی تزیین می کنند ( میشکال) شروع به نواختن آهنگ دستمال بازی می کند و اکثراً از هر خانواده ی روستا حداقل یک نفر برای احترام به داماد و خانواده داماد و شاد کردن آنها شروع به رقصیدن می کند و بعد از چند لحظه میدانی بزرگ پر از رقاص اعم از زن و مرد شده ( در رقص بختیاری سنگینی و غروری نهفته است که این میدان را بسیار باشکوه می کند و تماشا چیان به هیچ وجه به دید یک فرد حقیر به رقاص نگاه نمی کنند و اغلب ، افرادی تماشاه می کنند که رقص بلد نیستند و حسرت آن را می خورند ). داماد هم همچون پادشاهی تماشا می کند و لذت می برد هنگامی که داماد بر کرسی نشانده می شود ، از هر خانواده کسی که قصد هدیه دادن به داماد را دارد پای کرسی می رود ، روی داماد را می بوسد ، به او تبریک می گوید و به عنوان کمک به آغاز زندگی وی یک عدد پاکت حاوی مقدار پولی که در توانشان است را به وی هدیه می دهند و داماد از جلوی خود به آنها شیرینی میدهد ، شاه داماد در این زمان پولی خوبی به جیب میزند حتی . در پایان که مردم همه هدایا را به داماد تقدیم کردند و میشکال شروع به نواختن آهنگ بندری می کند داماد همه ی گز ها را بر سر رقاصان می ریزد و با هو کشیدن و گاله زدن رقاصان پایکوبی و کرسی نشینی داماد به اتمام می رسد و میشکال بعد از کمی استراحت و در هنگام تاریک شدن هوا شروع به نواختن آهنگ چوب بازی می شود که در این زمان چوب بازان زیادی از طوایف مختلف به میدان رفته و شروع به رقابت می کنند . در طوایف مختلف بختیاری چوب بازان دارای سمت قابل احترامی می باشند البته این احترام از روی ترس نیست بلکه چوب بازان دارای شخصیت های هستند که مواردی همچون ( مردانگی ، معرفت ، مرام ، و …) در شخصیت های آنان وجود دارد به همین دلیل مردم احترام آنها را حفظ می کنند.
گِرزَنون
یکی دیگر از قسمتهای مراسم عروسی گِرزنون است . به هنگام رسیدن به خانهٔ داماد، عروس تا زمانی که هدیه‌ای از داماد یا پدرش نگیرد وارد خانه نمی‌شود در این زمان پدر عروس نسبت به دارائیش هدیه ی بزرگی را به عروسش می دهد . سپس گوسفندی را که قبلا آماده کرده بودند ، جلوی پای عروس سر بریده و کفش عروس را به خون آن آغشته می‌کنند.
ری گُشون
در این مراسم برای اولین بار عروس خود را به مهمانان نشان می‌داد و به این علت ری گشون (روگشا) نام گرفته‌است. پس از صرف شام و و پذیرایی از مدعوین وقت ری گُشون فرا می‌رسد .زمان بردن عروس به خانهٔ داماد هم با توجه به فاصلهٔ مکانی طوری عمل می‌کنند که در آنجا نیز بتوانند ضمن انجام کارها فرصت رقص و چوب بازی را هم داشته باشند.در گذشته که قبل از عقد هیچ کلاس آموزشی برای عروس و داماد گرفته نمی شد ، شب و پس از صرف شام چند نفر از زنان و مردان مسن و دنیا دیدهٔ روستا عروس و داماد را جداگانه درمورد زفاف راهنمایی می‌کنند.
حنا بندان داماد
در این شب رسم است که شام عروس و داماد کباب جگر گوسفندی باشد که هنگام آوردن عروس به خانه ی داماد کشته شده و کفش عروس را به خون آن گوسفند آغشته می کنند . پس از صرف شام نوبت حنا گذاشتن بر دست و پای داماد می رسد که در این هنگام هم مردان به دور داماد دایره زده یک نفر ظرف حنا را بر دست خود می گیرد ، جلوی صف می ایستد و همراه با نواختن آهنگ ( حنا حنا ) توسط میشکال شروع به رقصیدن می کنند و جشنی بسیار باشکوه همراه با روشن نمودن فشفشه های بزرگ و کوچک در نیمه های شب شکل می گیرد که در این هنگام از شدت شکوه و عظمت جشن به اصطلاح مو به بدن هر فردی راست می شود .
مراسم زفاف
برخلاف امروز، در گذشته های دور پسران و دختران جوان با کمترین اطلاعات در زمینهٔ مسائل جنسی زندگیشان را شروع می‌کردند. تنها مشاوره‌ای که می‌گرفتند، شب عروسی بود آن هم توسط مردان وزنان مسنی که آنها هم به همین طریق راهنمایی شده بودند. با توجه به وضعیت زمانی، شلوغی عروسی، شرم حضور و این که همه مراقب آنها بودند، سفارش این افراد چندان هم مفید نبود و زوج جوان در بدترین زمان ممکن راهنمایی می‌شدند. اما هم اکنون هر فردی با خواندن یک کتاب ، جستجو در اینترنت و راه های مختلف همه ی موارد را از بر می گیرد و این مشکل بر طرف می شود .
دَمِ پَردِگونی
پس از شب زفاف از سوی خانواده عروس غذایی تدارک دیده می‌شود تا به خانه داماد ببرند و درآنجا صرف شود که به آن آش دم بردگونی گویند. ( این رسم هم اکنون در روستای سیبک برداشته شده است .)
( بِرِشتوک بَرون ) باروزی
سه روز بعد از عروسی جهیزیه ی عروس از سوی خانواده ی وی به خانه ی جدید عروس برده می شود . در این روز رسم بر این است که مادر عروس با درست کردن یک غذای محلی خوشمزه که آن را برشتوک می گویند و پخت نان هایی که بختیاری ها آنرا (خوشبا) می نامند اما واژه ی عمومی آن کاکُلی است جهیزیه ی عروس را قبل از ظهر حرکت می دهند و فامیل های نزدیک عروس و داماد در این جشن شرکت کرده و ناهار را هم از همان غذای محی میل می نمایند .
پاگُشون ( پاگُشا)
چند روز پس از مراسم عروسی، فامیل عروس و داماد آنها را به صرف نهار یا شام دعوت می‌کردند و هدیه‌ای نیز به فراخور توانایی به آنان داده می‌شد.

منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> ازدواج در اصفهان

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
پاسخ سريع:

Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
                 



افزودن امضاء به مطلب ارسالي (امضاء كاربر در بخش ويرايش مشخصات كاربر قابل تغيير است .)


 

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران