روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - لباسهای محلی سيستان و بلوچستان

لباسهای محلی سيستان و بلوچستان

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> صنایع و مشاغل سیستان و بلوچستان

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1933470
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: پنجشنبه، 28 مهر ماه ، 1390 22:56:22    موضوع مطلب: لباسهای محلی سيستان و بلوچستان پاسخ همراه با اعلان

پوشاک مردم سيستان و بلوچستان، با توجه به موقعيت زماني و مکاني، تفاوت عمده‌اي دارد. پوشاک مورد استفاده به هنگام کار، مراسم شادي‌آور و عزاداري و … در فصل‌هاي مختلف سال با توجه به طبقات اجتماعي در گروه‌هاي زنان، مردان، کودکان و نوجوانان متفاوت است. پوشاک حوزة فرهنگي سرحد با پوشاک بلوچ‌هاي ساکن در سيستان، تا حدودي شبيه به هم است. و نسبت به حوزة فرهنگي مکران از رنگ‌هاي تيره استفاده مي‌کنند و نوع تزئينات و تن‌پوش‌ها و کفش‌هاي آنان نيز متفاوت است.
پوشاک مردان سيستان عمدتاً شامل دستار، سرپوش، پيراهن و شلوار است. به دستار در محل لنگوته (Longote) مي‌گويند و بيشتر به رنگ سفيد است. پيراهن مردان بلند و تا سر زانو است. به سه صورت چين‌دار، ساره (عربي) ترک‌دار استفاده مي‌شود. نوع چين‌دار آن از کمر چين مي‌خورد. معمولاً پيراهن به هر صورت که باشد، شلوارش نيز به همان صورت ساده يا چين‌دار خواهد بود. روي لباس مجالس و يا افراد مرفه ابريشم‌دوزي مي‌شده است.
در گويش محلي سيستان به شلوار، تمو يا تومونtomu) ( و به پيراهن پنر (penar) مي‌گويند و نوع ترک‌دار آن را چل تريز (čeltryz) مي‌نامند که از قسمت زير حلقة آستين به پايين حداقل از 34 ترک تشکيل شده است. همچنين مردان سيستاني جليقه‌اي روي پيراهن مي‌پوشند که به آن باسکت (baskat) يا جلزقه (jelzga) مي‌گويند. پوشاک مردان سيستاني تا حدودي به پوشاک مردم خراسان کنوني شباهت دارد.
پوشاک زنان سيستاني نيز ساده و با طرح‌هايي زيبا است. لباس زنان همچون مردان بلند و گشاد است. زنان سيستاني علاوه بر لباس سنتي و روزانة خود، نوعي لباس نيز جهت اعياد و جشن‌ها تدارک مي‌بينند که در نوع خود هنرمندانه و زيباست. از مشخصات لباس روزمرة زن سيستاني، نوعي سوزن‌دوزي است که در حاشية يقه و سرآستين لباس به کار مي‌رود و در محل به آن “سياه دوزي” گويند. اين لباس از پيراهن و شلوار گشاد تشکيل مي‌شود. بلندي پيراهن تا پايين زانو و دور کمر آن چين‌دار است. دستاري مستطيل شکلي نيز بر سر مي‌بندند. پوشاک جشن‌ها و مراسم شاد – که امروزه کمتر از آن استفاده مي‌شود- متشکل از شلواري پرچين، پيراهني تا بالاي زانو با دو چاک از دو طرف است. همچنين دامني پرچين که به آن تمو مي‌گويند و تا سر زانو است، مي‌پوشند. گشادي دور دامن به 9 متر مي‌رسد. دستاري که در اين لباس مورد استفاده قرار مي‌گيرد، سه گوش است. نمونة اين لباس در پوشاک سنتي زنان خراسان نيز ديده شده است.
پاپوش مردان دو نوع است. چپلي يا چپت čpat) يا (čapli که رويه و تخت آن را لاستيک‌هاي فرسودة اتومبيل تشکيل مي‌دهند. و مردم فرودست از آن استفاده مي‌کنند. نوع دوم آن را تارقي (taroqi) گويند که کفشي است تهيه شده از پوست گاو. تخت تارقي از لاستيک فرسوده و رويه آن بندهايي است که به صورت ضربدر، روي هم قرار گيرد و از چرم دوخته مي‌شود. اين کفش به اقشار متوسط تعلق دارد. سرداران، اقشار مرفه از کفش‌هاي خارجي مد روز استفاده مي‌کرده‌اند.
پاپوش زنان نيز همانند مردان از کفش‌هاي تمام پلاستيکي است که بيشتر از خراسان وارد مي‌شود.
مردان بلوچ نيز، همچون مردان سيستاني، لباسي ساده و بلند به همراه دستاري که عموماً سفيد است، بر تن دارند. گفتني است نوع بستن دستار،
در مناطق مختلف بلوچستان، تفاوت‌هايي دارد. آن‌چه بيش از هر چيز جلب توجه مي‌کند، تغييراتي است که به لحاظ گذشت زمان و همجواري با کشور پاکستان و افغانستان در دوخت و برش لباس‌ها ايجاد شده است. به عنوان مثال:
در گذشته پيراهن مردان بلوچ بيشتر تا بالاي زانو بود، ولي اکنون لباس‌هايي تا زير زانو دوخته مي‌‌شود. همين نوع دوخت در مورد يقه و سرآستين و شلوار و چاک کنار پيراهن‌ها و جيب‌ها و آستين‌ها به کار مي‌رود.
در روزگاري نه‌چندان دور مردان و زنان از پاپوشي به نام “سُواسْ”
( sovas) که از الياف نخل وحشي به نام داز (daz) ساخته مي‌شد، استفاده مي‌کردند. اکنون کفش‌هاي مد روز که در بازار يافت مي‌شود و متناسب با پوشاک آنها است، به پا مي‌کنند.
در انواع پوشاک مردم بلوچستان، پوشاک زنان و دختران، از زيبايي ويژه‌اي برخوردار است. در دوخت و تزئين لباس‌هاي زنانه، از هنر منحصر‌ به ‌فرد سوزن‌دوزي بلوچ و پريواردوزي بلوچ استفاده مي‌شود. پوشاک آنها، از يک پيراهن بلند گشاد و شلواري گشاد تشکيل مي‌شود که هنر سوزن‌دوزي روي پيش‌سينه، سرآستين، جيب بلند در جلو و همچنين پايين (حاشيه) شلوار خودنمائي مي‌کند.
دستار زنان بلوچ، روسري مستطيل شکلي است که توسط هنر بلوچي و پريوار‌دوزي تزيين مي‌شود. بايد گفت آن‌چه زيبايي پوشاک زنان بلوچ را کامل مي‌کند، زيورآلاتي از طلا و جواهر است. و ساخت آن نيز يکي از هنرهاي سنتي و اصيل منطقه است.


منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> صنایع و مشاغل سیستان و بلوچستان

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران