تخریب تالاب استخرپشت / نکا / مازندران

هشدار به مسئولین استان مازندران!!!

تخریب تالاب استخرپشت به بهانه توسعه منطقه گردشگری !!!

به گزارش نیوز نکا درپی تخریب تالاب و یا دریاچه استخرپشت به بهانه جلوگیری از تعرض وهرگونه تجاوزبه محدوده  استخرتوسط افراد غیرمسئول وآنهم به بهانه احداث  جاده دسترسی  دراطراف و احداث  واحدهای اقامتی کوچک ، بمنظورتبدیل به منطقه گردشگری  بخش وسیعی از تالاب خشک شده و ضمن اینکه  بسیاری از ذخایر این تالاب  به  فروش قرار گرفته است . از طرفی بعضی از دستگاهای مسئول بدون درنظر گرفتن تبعات زیست محیطی و بدونه بررسی کارشناسانه اقدام به صدور مجوزبرداشت  در سطح شهرستان نمودند از طرفی قابل ذکر است این اثر در سال ۹۰ در هیت وزیران بعنوان اثر ملی به ثبت رسیده است  منتهی با اقدام بموقع بعضی از اهالی محترم روستای استخرپشت ازبخش هزار جریب نکا و دستور فرماندار و نیز بخشدار هزارجریب در گام اول  هرگونه برداشت و نیز تغییر کاربری  در این بخش  جلوگیری  بعمل آمده است در ذیل این گزارش  بد نیست که بدانید جمعی از دوستداران محیط زیست شهرستان نکا  درنامه ایی بلند بالا  به خاطر تخریب تالاب استخر پشت به دستگاهای مسئول شکایت نمودند  .

متن کامل نامه سرگشاده  دوستداران محیط زیست به نهادهای مسؤل حفاظت دریاچه استخرپشت


باسلام و احترام به استحضار می رساند دریاچه استخرپشت به مساحت حدود هشت هکتار در بخش هزارجریب (سی کیلومتری شهرستان نکا)
واقع شده است که در جغرافیای کشور جمهوری اسلامی ایران، جغرافیای مازندران و کتب درسی ثبت و درج شده است و براساس مصوبه دی ماه ۱۳۸۲ و آئین نامه اجرای آن مصوب شماره ۲۶۹۷۵/ت ۳۲۹۱۵ مورخ ۲/۵/۱۳۸۵ هیأت محتر وزیران در تاریخ ۸/۱۰/۹۰ در فهرست آثار ملی طبیعی به ثبت رسیده است حدود پنجاه سال پیش در روستای استخرژشت مرکز دهستان دو ۳استخر دیگر به نام گت اصطل(استخر بزرگ) و خور اصطل (استخرکوچک) وجود داشت که بدلیل کاهش بارندگی و دخالت عوامل انسانی خشک گردید و به نهادهای دولتی از جمله آموزش وپرورش ، فنی و حرفه ای، مخابرات،دامپزشکی،دهیاری،سالن ورزشی بسیج سپاه واگذار گردید استخر دیگر که بزرگترین استخر محل و منطقه می باشد،وجه تسمیه و علت نامگذاری این روستا محسوب می شود و این نماد ملی و اثر باستانی در روح و جان مردم این دیار و رادمردان محل نقش بسته است و از پیشینبان داغشتانها و حماسه ها سینه به سینه در مورد آن نقل کرده اند چنان که قداست و حرمت آن را چون جان،مال،شرف و ناموس خود میدانند و شرافتمندان و بزرگان محل بی حرمتی برآن را بر نمیتابند و جایگاه آن مانند پایمردی دماوند و البرز در مازندران در خون و رگ مردان و زنان این خطه می جوشد همان دریاچه استخرپشت می باشد که گذشتگان آن را بین اصطل می نامیدند و برای آن حتی جنبه های مذهبی قائل بودند و در داشتان هاست که در شبی از عید قربان خداوند این نعمت را بر مردم این دیار ارزانی داشته باشد .

دریاچه-استخر-پشت2 estakhrposht (1) estakhrposht 60790925 13062008026
براساس قوانین کشور این اثر ملی و طبیعی (دریاچه استخرپشت)هم چون دیگر آثار ملی به استناد ماده ۲ قانون تشکیل میراث فرهنگی و گردشگری تحت نظارت،مراقبت و حمایت اداره میراث فرهنگی قرارگرفت و هرگونه اقدام و عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت اثر گردد جرم محسوب می شود و مرتکب جرم،مشمول مجازات های اسلامی،تغزیرات و مجازتهای بازدارنده می گردد .uvs141112-008 uvs141112-009 uvs141112-012 uvs141112-013 uvs141112-001 uvs141112-002 uvs141112-003 uvs141112-004 uvs141112-005 uvs141112-006 uvs141112-010 uvs141112-011


شایان ذکر است براساس قوانین اگر اثری در نظارت و حمایت نهاد خاصی قرار گرفت بدان مفهوم نیست که پیگیری تخلفات از دیگر دستگاهها ساقط گردد بلکه هر نهادی باید به وظایف خود در راستای اجرای قانون اقدام نماید .
آنچه از شواهد وعملیات آغازین در برداشت مصالح و مواد از عرصه این دریاچه دیده می شود در عرض حدود ۳-۲۰ متر و به عمق ۳-۲ متر در حال اجرا می باشد که تعجب و حیرت هر صاحبنظری را به همراه خواهد داشت متأسفانه برای کاهش سطح آب دریاچه و خشک کردن گیاه خاک سصاحل و عرصه دریاچه جهت برداشت بیشتر و آسانتر دهانه این اثر ملی را با حفر کانالی به عمق حدود چهار تر باز نموده اند که خطرات زیست محیطی آن و تخریب این اثر ملی برکسی ژوشیده نیست .
بات توجه به برداشت گیاه خاک و مواد ذخیره ای از استخر و نیزار خطرات و مشکلات عدیده زیست محیطی را به همراه خواهد داشت و در جهت تنویر افکار مسؤلین و کارشناسانی که احتمالاً مجوز برداشت را صادر نموده اندبه موارد زیر اشاره می شود .
۱-در معرض خظر قرار گرفتن گونه های گیاهی اعم از آبزی و …
۲-در خطر بودن گونه های جانوری بویژه  پرندگان بومی و مهاجر
۳-کاهش سطح آب دریاچه و ایجاد مشکلات کم آبی برای گیاهان
۴-کاهش سطح کشت شالی و ایجاد مشکلات برای کشاورزان
خشک شدن مقداری از دریاچه بدلیل تبدیل به جاده
۶-نابودی و کاهش مساحت دریاچه نتقریباً به یک سوم سطح کل از آنجا که محیط دریاچه حدود ۱۲۸۰ متر می باشد و اجرای طرح در عرض ۳۰-۲۰ متر با برداشت از عرصه دریاچه انجام می شود در حدود سه هکتار از مساححت دریاچه کاهش می یابد که هیچ کارشناس زیست محیطی پذیرای آن نیست چون هشت هکتار سطح دریاچه به پنج هکتار کاهش می یابد .
هر چند در مجوز محیط زیست شهرستان تحت عنوان لایروبی شروطی را برای اجرا از جمله عدم تخریب  محیط زیست و رعایت شاخص های زیست محیطی،عدم استقرار تجهیزات و دستگاهها در زیستگاه و محدوده دریاچه شاره نموده است اما مجریان به هیچیک از شروط عمل نکردند مهم آنکه دهیاری مجوز لایروبی دریاچه را دریافت نموده است اما شواهد نشان می دهد ه یا فهوم لایروبی را نمی دانند یا آنکه عامدأ به برداشت مبادرت ورزیدند چون لایروبی به منزله جداکردن فضولات و مواد مخرب اکوسیستم از درون آب و یا بستر سیستم می باشد و مواد زائد در کناره محل لایروبی و یا محل مناسب انبار می گردند که متحصصان در خصوص بازیافت،بازگردانی،نابودی و یا استفاده مناسب در صنایع و کارگاه های تولیدی و… تصمیم گیری می نمایند پس در لایروبی در آمد زایی از مواد حاصل از آن هدف نیست اما در این مورد حدود ۱۲۰۰۰۰ متر مکعب گیاه خاک و مواد مغذی دریاجه،نیزار روپوشش گیاهی برداشت می گیردد
براساس قانون، برداشت،حمل،فروش مواد و مصالح از معادن، ذخیره گاهها و املاک بیت المال و … باید با مجوز سازمان صنایع و معادن صورت ژذیرد و مجری باید سهم دولت را به خزانه واریز نماید تا در جهت توسعه و رشد کشور هزینه گردد پس یکی از وظایف مسؤلین بررسی چگونگی وصول حق السهم دولت خواهد بود که در مجوز مربوطه چگونگی وصول باید به وضوح مشخص گردد .
نگارنده به عنوان صاحبنظری کوچک در امور زیست محیطی با حداقل آشنایی با منابع طبیعی و کشاورزی از کارشناسانی که احتمالاً مجوز برداشت از عرصه این دریاچه را صادر نمودند جواب سؤالات زیر را استدعا دارد .
۱-آیا برداشت گیاه خاک و مواد ذخیره ای از عرصه دریاچه طبیعی و تبدیل به جاده شوسه با خاک و سنگ و شن و ماسه منطبق با شاخصهای زیست محیطی است ؟
۲-آیا استقرار تجهیزات و دستگاهها (بیل مکانیکی،کمپرسی،کامیون،تریلو و …) در درون نیزار، پوشش گیاهی، عرصه دریاچه سبب نابودی زیستگاه نمی گردد ؟
۳-آیا باز کردن دهانه دریاچه و ایجاد کانال عمیق در ضلع جنوبی دریاچه و هدایت آب دریاچه به رودخانه و یا خارج کردن آن خطر تخریب و تغییر هویت دریاچه و همچنین نابودی پوشش گیاهی و جانوری را به همراه نخواهد داشت ؟
۴-آیا کهش سطح آب دریاچه،کشت آبی کشاورزانی که تنها راه معیشت ایشان از کشت شالی زمین های اطراف آن تأمین می گردد را در معرض نابودی قرار نمیدهد؟
جان کلام آنکه آنچه بر سر این اثر طبیعی،ملی می آید جبران ناپذیر خواهد بود و تنها یک سؤال در ذهن دوستداران آن محیط زیست در صورت عدم پیگیری باقی خواهد ماند و آن این است که  سکوت برخی از نهادها و سازمانها که باید حفاظت و نظارت ونظارت و مراقبت دریاچه استخرپشت را در دستور کار خود قرار دهند معنادار نیست ؟

عضوی کوچک از دوستدران محیط زیست .

منبع:

newsneka.ir/

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *