جنگ جهانی اول / روستای گروس / بیجار

جنگ جهانی اول / روستای سادات نشین گروس / بیجار 

جنگ جهانی اول  شهرستان بیجار روستای سادات نشین گروس 

مهاجرتهای پی در پی   بعلت آمدن وبا بتوسط زوار در برگشت از کشور عراق وارد  کاروانسرای های روستای آله کبود . قحطی و خشک سالی یک طرف  کم بود آذوقه یک طرق شیوع وبا یکطرف نبود دارو وطبیب یک طرف هجوم قوای عثمانی  وروسی از طرف دیگر تعداد کاروانسرای آله کبود بالغ بر ۲۲ واحد. که بیشتر صاحبان این کار وانسرا ها  به علت نداشتن آذوقه در مضیقه قرار گرفته  جاده ها مسدود بعلت کولاک برف وهوای سرد زمستانی گاهی وقت تعداد این کاروانها عتبات وعالیات تعداشان بالغ بر چهار صدر نفررسیده بود.  که تعداد  جند نفری بعلت کوفتگی راه وکهولت سن فوت می کنند..  مرحوم سید محمد امیر بن سید  عبدالله  از بزرگان روستا تعداد دونفر از از خیرین روستا را به کمک حما مچی می فرستد وحمام را گرم ودر اختیار زوار قرار می گیرد.  یکی از خانمهای سیده در کاروانسرای سید محمد فاضل موسوی متوجه می شوند که این کاروان با خود وبا آورده اند. موضوع در میان بزرگان  ومکتب خانه ها اطلاع داده شد. که بزرگان روستا با این  معضل شوم خطر شیوع بیماری وبا که در کمین اهالی وساکنین این روستا چگونه دست وپنچه نرم کنند. تصمیم به مشورت میگرند. وبه جار کش خبر می دهند که فردای آن روز زنان ودختران وپسران خرد سال از حمام  استفاده نکنند. ولی دیر شد که آن بیماری سریع شیوع پیدا کرد در میان روستا که این معضل شوم باعث مرگ بیش از ۲۰ بچه  گردید . و این موضوع باعث مها جرت سادات از روستای آله کبود گردید. که بیشتر به روستا های همجوار نجف آباد مهاجرت نمودند. از جمله روستای قاضی خوشجی نجف آباد  قبا سرخ گلستانه ویس مرید گلبلاغ سفلا درویش خاکی وسایر روستا ها وتعداد بیش از ۱۰ خانوار به همراه کاروان زوار به  شهررستانهای دیلمان مازندران و بابل  ولایت وزادگاهشان را ترک می نمایند.

 بیجار سید حسن زمانی اول صفر الحرام ۱۳۹۳

منبع:
bijar-ghadir.blogfa.com/

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *