روستای گردشگری سوسن / اندیکا / خوزستان

روستای گردشگری سوسن / اندیکا / خوزستان

روستای سوسن سرخاب در مسیر ورودی استان چهارمحال و بختیاری و اندیکا قرار دارد و فاصله‌ی آن تا جاده‌ی اصلی اندیکا ۹۰ کیلومتر است. این روستا از طریق مسجدسلیمان و ایذه نیز قابل دسترسی است. جاده کوهستانی و دسترسی به روستا در سال ۱۳۸۹ توسط امور عشایر آسفالت شده است. فاصله آن از اهواز، مرکز استان خوزستان، تا سوسن سرخاب با گذر از شهرهای ویس، ملاثانی، مسجدسلیمان و اندیکا۲۷۰ کیلومتر است. این شهرستان از طریق زمینی با استان چهارمحال بختیاری و از طریق کوهستان با استان‌های لرستان و اصفهان مجاورت دارد.سرخاب را برگرفته از سهراب که نام طایفه ساکن در منطقه است گفته اند و سوسنش را نیز به خاطر داشتن گل سوسن نسبت داده اند.طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، روستای سوسن سرخاب ۲۸۰ نفر جمعیت داشته است. روستای سوسن سرخاب، روستایی فصلی است که ساکنین آن عشایر کوچ‌رو هستند که به صورت فصلی در آن اسکان می‌یابند.
ساکنین منطقه، چال سیاه را نقطه آغاز شکل گیری سوسن سرخاب می‌دانند. چال سیاه قسمتی از چشمه است که رنگ آن به سیاهی تمایل دارد که دلیلش می‌تواند سایه انبوه درختانی باشد که آن را احاطه کرده اند یا به جنس زمین آن بستگی داشته باشد.
این منطقه پوشیده از چنار است و می‌توان آن را «چنارستان» نامید, در گویش محلی به آن «چندار» می‌گویند.روستای سوسن سرخاب با چشمه‌های فراوان و سراسر پوشیده از درختان گرمسیری و سردسیری همچون انار، گردو، زالزالک، چنار، سرو، سپیدار، انجبر، گردو و انجیر جزیی از مناطق حفاظت ‌شده‌ی محیط زیست محسوب می‌شود.چشمه «ابراهیم مردان» در کنار بقعه‌ای به همین نام در قسمت غربی باغات سوسن سرخاب قرار دارد، یکی از سرچشمه‌های مهم رودخانه سوسن سرخاب محسوب می‌شود و به عنوان شریان اصلی شیلات پرورش ماهیان سردابی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. یکی دیگر از جذابیت‌های منطقه، آسیاب روستای سوسن سرخاب است که از ۳۰۰ سال قبل تاکنون به صورت متناوب و مستمر مورد استفاده قرار گرفته است.علاوه بر آسیاب، وجود بقعه‌ی ابراهیم مروان و بقعه‌ بی‌بی نازک بانو ، آثار و ابنیه تاریخی به جا مانده در روستا همچون نقش برجسته دوران عیلامی با سابقه‌ای ۳۰۰۰ ساله، تپه‌های باستانی و شیرهای سنگی نیز نشان از قدمت باستانی منطقه دارد.از سویی دیگر در روستای سوسن سرخاب به دلیل نبود سکوهای مناسب، سایه بان و آلاچیق، نبود تابلوهای هشدار دهنده برای جلوگیری از ورود گردشگر به چشمه های آب شرب اهالی و همچنین تابلو جلوگیری از ریزختن زباله ونبودسطل آشغال، خراب بودن دستشویی، نبود مرکز درمانی سیار، نبود پاسگاه و… باعث ایجاد مشکلاتی شده است.تاکنون برای روستای زیبای سوسن سرخاب تبلیغات جذب گردشگر صورت نگرفته است. در صورتی که شش ماهه دوم امسال با افزایش سفرهای انجام شده و همچنین معرفی سینه به سینه آن باعث شود گردشگران بسیاری به سوسن سرخاب مراجعه نمایند قطعا در کنار نارضایتی اهالی، مشکلاتی به وجود خواهد آمد.در سوسن سرخاب همچون بسیاری از مناطق بختیاری‌نشین پخت غذاهای محلی شامل کباب بختیاری، آش کشک، آش دوغ، شیربرنج، آب قارچ، آب کاردین، موسیر سرخ کرده، گرده و توچری رایج است.از سفر به سوسن سرخاب نمی‌توان دست خالی برگشت؛ ماهی غزل آلا،عسل، نان محلی، مرکبات، گردو، بادام، قره‌قروت، روغن محلی، کره و ترشی سوغاتی است که باید با خود آورد.پوشاک مردم روستای سوسن سرخاب،بختیاری است. لباس مردان شامل کلاه نمدی، شلوارهای بسیار گشاد(دبیت)، گیوه و چوغا می‌باشد.
پوشش زنان نیز شلوار گشاد(شلوارقری)، جلیقه و چادر بلند است(مینا). لباس زنان معمولاً عبارت از پارچه‌های رنگین و روشن است که منجوق و پولک‌دوزی می‌شوند.صنایع دستی روستای سوسن سرخاب شامل بافت چوغا، گلیم، خرسک (نوعی قالی)، خورجین، جاجیم، لچک و وریس است وریس نوعی طناب از جنس موی بز یا خامه و کاموای رنگی که برای نصب چادر و یا بسته‌بندی وسایل استفاده می‌شود.بافت این محصولات توسط دختران و زنان روستا صورت می‌گیرد.
لازم به ذکر است سال ۱۳۸۶، روستای «سوسن سرخاب» به‌عنوان منطقه‌ی نمونه‌ی گردشگری اندیکا تصویب شد. به همین دلیل در محدوده شهرستان عشایری اندیکا تابلو قهوه‌ای رنگ «منطقه‌ی نمونه‌ی گردشگری سوسن سرخاب» جلب توجه می‌کند

۶manzare_3

Sorkhab-Jade

منبع:
andikacity.com

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *