بیا وِرگَردیم وِ رسم گُذشته / شعر ملایری

بیا وِرگَردیم  وِ  رسم گُذشته / شعر ملایری


بیاد قدیما

 داسیلَه ، لانجین و جُلِ خَرامو

دوتا پُشتَ علِف گوشه قِلامو

 چراغ دَسی گَلِ میخ طِوله، روشنا

 اُولاتَر دَلمی اُو، و ِری گِوامو

 گُوالَ دَرِسَه، سَرِ تَنیرسو

 دوتا  ناوَن  و ِری  نُو  پُختِنامو

  سَوَتَه  پُرِکَه، دِ مینِ کَه دو

سه چارتا بارِ جووِ گوسبَنامو

  طُمِ جُ  میّه  نون لِوِ تَنیر 

 وا  قُپی اِو حُنِیک ،اَ تُنگِلامو

 اَ صَرا که  می یومیم وا خَرُو بار

تَنگیتِ دَر مِکِرد چایی نِنامو

مُخوردیم  ،اِوگُوشت وماسِ محلی

 نَی وی هیچ غُصه ای مینِ دِلامو

 ولی افسوس دِورُنش گُذشته 

 اُومَه ایم شَهرو سَر هَشتَ  خُنامو

شُدَه مُونِسِمو لپ تاپ وگُوشی

مُکُنیم حُمالی وا  ماشینامو

دِراومد صَد تِمه ،خَرج صد هِزارَ

 هی قُمپوز دَر کُنیم لا مِیمُنامو

بیا ، وِرگَردیم  وِ  رسم گُذشته

وا یَک سَر بَکُنیم شِو و روزامو

منبع:

ordakloo.blogfa.com/

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *