اماکن سیاحتی روستای سرچی / کامیاران

اماکن سیاحتی روستای سرچی / کامیاران


منبع عکس: sarchi.blogfa.com

سرچی را شهر چهار فصل سال ، شهر ستارگان ، شهر کهکشان راه شیری می توان نامید.

زمستانی پر برف و کفن پوش و وجود بهمن های مداوم ،بهاری با درختانی رنگین ، کوههایی سرسبز و گیاهان معطر با آواز های دلنواز پرندگان ئ آبهای روان و جاری ناشی ازذوب شدن برفها ، منطقه را نگینی سرسبز جلوه می دهد. وجود انواع میوه های بهاری و گیاهان خوراکی معطر کننده و مست کننده مشام رهگذران می باشد. تابستانی خنک و معتدل با انواع میوه های تابستانی دارد ولی پاییزی سرد و دل انگیز با پوششیاز درختان رنگارنگ که جلوه ای زیباتر از تمام فصول را داراست.

الف)چه مه رگاه:

نرسیده به روستا جایی سرسبز و با چشمه سار های ریز و درشت خود نمایی می کند.جایی بس خوش و خرم به اسم(چه مه رگاه) منطقه ای بلند و مسطح ومسلط بر نواحی اطراف خود.در مورد وجه تسمیه این منطقه گفته اند که از( چه مه ن) گرفته شده.یعنی جایی که چمنزارهای زیادی داشته است و برای دامداری خیلی مناسب است. عده ای دیگر می گویند قبلا گروه وعشایر کوچروی در این منطقه بوده اند که اسم رییس یا بزرگ آنان (چه مه ر خان) بوده که (چه مه رگاه) را از اسم او گرفته اند.

ب)ارکه ول:

جایی نسبتا مسطح است که مسلط بر روستا است.دامنه ی کوهی است دشت مانند.وقتی از نقطه روستا را نگاه می کنید چشم انداز بسیار بدیعی را می بینید ، روستایی می بینید که در پای کوهی مرتفع خوابیده است.باغات و درختان سر سبز چون مخملی زیبا و هزار رنگ در زیر پای آدمی خود نمایی می کند. پوشیده بودن بعضی خانه ها ی روستایی در میان شاخ و برگ درختان ، زیبایی خاصی به روستا بخشیده است و شور شعفی در بیننده ایجاد می کند.

پ)مله ی زیارتان:

گردنه ای زیبا به مانند (گردنه حیران در اردبیل) چشم اندازی بدیع به این منطقه داده است. چشمه ی آبی آرام و زلال ، آرمیده در کنار کوه بلند و سرسبز (کوریی کاش) که خود با چشمه های جوشان و آب زلال و با پوشش گیاهان خوراکی و دارویی منظره ی قشنگی را بوجود آورده است زیبایی منحصر بفردی دارد.

ت)ویسه ره:

مکانی سر سبز با آبی زلال و صاف که برف های زمستانی این قسمت خیلی دیرتر از سایر مناطق آب می شود. محلی است که در زمستان ها برف گیر و خطر ناک و بهمن گاه است و در تابستان ها سر سبز و خنک. در واقع هم جواری برف و شقایق را در تیر ماه می توان در اینجا دید. مسلط بر روستا و باغاتش است و حتی می توان (میرگه وار ) و(شاهو) را دید.

ج)هه وار خه راتان:

خه رات یعنی کسانی که کار دستی و ابزار کشاورزی را به صورت سنتی درست می کنند و به صورت کوچرو زندگی می کنند. شاید این افراد در قدیم اکثرا هنگام برداشت محصول می آمدند و در اینجا اقامت می کردند. دارای چند چشمه آب شیرین (کانی سیو لی ،گویزه تال، پلوور سواران ) است.درختان میوه و غیره میوه بخصوص چند درخت توت که در اطراف چشمه است سایه ای با صفا جهت استراحت دارد.

چ)چاوکه ی خوره:

چشمه ای جوشان با آبی زلال (تامین کننده آب شرب روستا و بخش عمده باغات روستا می باشد) در دامنه ی دشتی به همین اسم یعنی دشت(خوره) می باشد.

ح)ده کون:

همانطوری که از اسمش پیداست قبلا روستا بوده و در واقع روستای سرچی فعلی قبلا مرمانش اینجا زندگی می کردند. مسجد عبداللهی دارد که جندین درخت کهن سال به اسم تایله در آن رشد کرده است . هنوز هم آثار خانه های مخروبه آن دیده می شود. به علت کمبود جا و دوری از زمین کشاورزی و فقر و خشکسالی به سرچی فعلی کوچ کرده اند

دارای چشمه و آبی سرد و خنک که از پای کوهی سخت بیرون می آید.از چشمه ی اصلی تانزدیک باغات را با کانالی از سنگ به طول ۵۰ الی ۶۰ متر در قدیم درست کرده اند تا اینکه آب آلوده نشود

منبع:
sarchi-tishk.blogfa.com

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *