روستای دنگزلو / سمیرم / اصفهان

سایتها و وبلاگهای روستای دنگزلو
شهرستان سمیرم / استان اصفهان
dangezloo.blogfa.com/

به  تاریخ   بالا  به خانه  درون           بدم ، بانگ آمد  که  آیم    برون

زجا  جستم و بود   وقت  زوال           به درگه رسیدم که شد کشف، حال

جهادی  یکی    رهنما     پیشرو          صدا    بود سیما  و   مردان     نو

پس از خوش وبش ازمن کمترین          تقاضا     نمودند     مر    اینچنین

گر   آگاهی  از وضع  این روستا          بیان  ساز  مشروح    باشد    روا

چو  درماندم  از رد  این  گفتگو           قلم  برگرفتم     به     فرمان  هو

پس  از یاری  پاک ، پروردگار           دهم  شرح ،   ار   چند  ناید   بکار

شمال     ده   ما   بود    خونیار           دنا  کوه ، مغرب  چنین   برشمار

جنوبش  نول، ماربر رود و کوه           ز  تموز    او      افعیانش   ستوه

ز مشرق  نقل،     باغشهباز، دان           کمر  سرخ،   محدود باشد  بر   آن

چوخواهی سوابق،    نودسال پیش           رعیت  در این  ده  بدی کم و بیش

چو  اربابی  و خانی  و زور بود          کشاورز   را  دل   پر  اندوه  بود

برفتی    و  جمع   دگر     آمدی          بیابان     را    پاسبان        آمدی

چهل  دو،  مناطق  چو  آرام گشت        کشاورز   را   بخت   همراز گشت

مر این قریه زان روز تاچند سال        شب  و  روز  کوشا به رنج وملال

نمودند    آباد  ا ین  ده    به  رنج         اگر   رنج   بردند   دیدند      گنج

چو خواهی  کنی  خانوارش شمار        به هفت  و  یکی   صفر   آنرا نگار

دو  قریه  است  دنگزلو ای نیکنام        که   علیا  و  سفلاش   باشد  به نام

کشاورزی اش  سیب  باشد    تمام        که   اندر   جهانست   شکر    بنام

رد  و  گلدنش  در جهان  بی رقیب       خورنده   نبیند   به   بستر    طبیب

هوایش   مصفی  و  نزهتگه  است        شب و روز توریست را همره است

دو  تا رود  دارد   چو  اشک  یتیم         یکی     روستا   را نموده  دو    نیم

همه  کوه و دشت و زمین سربسر        چو   مازندرانیست  ای  خوش  سیر

بود   مذهب   روستا      جعفری        زبان   پارسی،   نیک  اگر    بنگری

یکی  غار مشهور  در قریه است        تفرجگه    کهتران   و    مه     است

ز تهران  و شیراز و هم    اصفهان        ببینند    این   غار     را     شادمان

دهانه ، دوصد  متر  تا   نزد  آب         رسیدی    نداری    تو  با  آ ب   تاب

به دریاچه ای برخوری بس طویل      درازا      و  پهنای   او   چند     میل

پژوهنده ، مردی  تیوپی  به  دست       ابا  برق   رفت  او  به  بالا  و   پست

نگردیده  رازش   بر  او   آشکار      به  ناچار   برگشت  از این    کار زار

بگفتا       علیصدر        پوییده ام        مر    این   غار  همتای    او دیده ام

دنا  کوه ،  انبار  برف و  گل است        ز پایین   او   کرسم    و سنبل  است

هزاران   علفهای    طبی  به  کوه       گرت   هست  تحقیق ، زین سوی پوی

بدین    رمز این  قریه،   با  اختصار       ابا     پیک   نیکو ی      والا    تبار

امید است از لغزش  و  عیب   من       شود  چشم  پوشی  به هر  انجمن
سروده شاعر معاصرحاج سید امان الله موسوی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *