انار دله کانی / روستای بالاجاده کردکوی

انار دله کانی / روستای بالاجاده کردکوی

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا به امّیدی تِ، خدایا اَمِ رزق و روزی تِ دست دَرهِ راضی هستِمی به رضای تِ…

اینده گونهُ رِوانه وُنهِ و شُونه زمین سَر. وقتی بَرِسینه یَک بارِ دیگه به خدا توکل کانه و وارد خاش مِلک وُنه. خاش اَساسارِه یِلنه بِنِه و شرو به کار کانه.
کود کیسا، سَوِدا و تیلّاقِ گیِرِنه و انار بَچیِنه ره شروع کانه. خدا هادئِه برکت…

اِتْیاط کان چِلّه رِه نِشکِنی، اِنارارِ چینّی کسیه دِله کَفتِل نَکانین که ضربه وینِه، خاش سَر چِشمِ هِدارِه دارین تا اِنار شیش شِما رِه بَم نَیرِه و …

این وَسِطا چَن تا صَلِواتُم رِستِنه که کار پیش دَکِفه یا مردا گَلی به گَلی خاندِنه تا هِلاکی وِشان تَن جِ دَر بورِه. قدیما دِترا ویشتِر شینه زمین سَرا، وشانُم یَکه یَکه سِران دانه …

چَن تا کیسه که بَچینه دَم زَنه و خدا قوِّت با همدیگرِه گونه، یا اَگه خَله وِشان دل زِق بَزوِه پارچِ یِلِنه کِله وَر و یکیشان شونه دِمبال سِخ کِباب تا گاجه رِه سِخ دَکِشه. بعدشُم بادمجانه رِه یِلِنه ذِغال سَر. چایی و هر خاردِ خارِشی که بیاردِنه رِه نوشِ جان کانه.

وقتی دَم بَزونه و وِشان هِلاکی دَکِلیِه دِواره شُونه خاش کاره سر. تا نِمشان سَرا دَرِنهُ منتظرِ تِرَکتور ماندِنه که بیِه وِشان دِمبال. خلاصه به سلامتیُ تَن دِرِستی بار زَنه و یارِنه خانه.

فِرسِوی، بَدِز اذان صبح شرو کانه به سَر بَزوئِن و دِله کاردِن. یکی سَر زَنده و یکیُم دِله کاندِه. اگه شِم یاد دَوُ چَن سالا این جور کارا قرضی بیِه و مردِم همدیگِرِ کُمِک کاردِنهُ همدیگِرِه جان سَر کَتِنه.


یَک روز دِ روز سه روز شایِدُم ویشتِر اِنار دِله کاردِن طول بَکِشه. وَختی خِلاص بَوینه همون شَو یا فِرسِوی اِنارتیمارِه که دِله کاردِبینه رِه سَر یِلِنهُ پَته کانهُ با قاتِق پِلو وِن تیمِ رِه گیئِرِنهُ وِن اُ رِه سَر یِلِنه. تا تِرشی دَر بیه.

یَک اعتقادهایی مثل اِسفِند دی کاردِن هم بین مردم هنوز رسمِ که باعثِ جلوگیری از چشم نظِر وَنه.

البته کِله رِه از قبل آمِدِ کانه. چَن سالا کِله گِلی بیِه، قبل اینکه کانْدِه دِشِنِن گِل مالینه یا بِنه رِه کَندینِهُ چال کاردِنه ُتِرشی دِقِ رِه سَر یِشتِنه. امّا الانا یا پنج کیلویی چَلِک یِلِنه یا سیمانی کِله خار کانِه و کاندِه رِه یِلِنه تِرشی دِقِ تَه. اِسا اَندِه بَرَم زَنه تا دِق تَه نَیرِهُ بیئِلِن بِنه.


بَضا هُم اِنارتیم خار کاردِنه. اِنارِه بَدِ بَشوشتِن شِنینه پَمبه کیسه پِشتُ یِشتِنه اِفتاب پِ. الانا خَلِه استفاده نَکانه. شاد بَضا وِ سِآل بَوو که اِنارتیمِ رِه چیشی دِله شِنینه؟! اِسفناخارِشُ بادمجان خارِشُ پِلُوُ کوکوُ حلیمِ اُ و هر هِچّی دِله که نیاز بِ تِرشی داشتِه بیبو  شِنینه.


راستی ایندِ نَئُتِمه، زَنِ خانه همون روز که تِرشی پَجِنِه، خمیرُم کانده. وَختی دَرِه پَ‍ته گیئِرنه خمیرِ یِلنه جِلّا تا بیِه. تِرشی رِه که بِنه بیئِشته با همون ذِغالا کِلوایی نون پَجِنه.

آخ که چِ مِزه ای دارنِه …

اِنار تِرشی بَپِتِن یکی از کارایی هسته که بالجادیا اوِّلِ پَییز کانه. وِشان درآمِدُم اینجور سَختی بَکِشیئِنا جِ در اِنه. وِشان قَدرِه بِدانیم که دِنیا همین زحمِتکَشاُ پیرزنْ پیرمردا سَر چَرخِنه.

منبع:

www.balajadeh.ir

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *