گیاهان کوهی روستای فخرآباد / اردکان

گیاهان کوهی روستای فخرآباد / اردکان

روستای فخرآباد دارای کوه های فراوانی است به شکلی که چهار طرف روستا را کوه پوشانده است،در این کوه ها گیاهانی با خواص دارویی بسیاری میروید که شما عزیزان در ادامه مطلب می توانید با نام ، خواص و شکل این گیاهان آشنا شوید.

(گیاهان دارویی فخرآباد)

 

—-(آویشن)—-

 

آویشن یک گیاه کوهی و پر از خاصیت

آویشن (در انگلیسی Thymus vulgaris) یکی از شناخته شده‌ترین گیاهان دارویی از تیره نعنا است. آویشن درختچه‌ای کوتاه و پرشاخه است که برگهای نازک و متقابل دارد. دارای گل‌هایی سفید چتری و منفرد است.

آویشن در طب سنتی

در طب سنتی از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم، رفع تنگی نفس و سرفه و بدگوارشی ودرمان سیاه سرفه، برونشیت، عفونت ریه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و برای درمان نفخ و گرفتگی‌های عضلانی استفاده می‌شود.

همچنین آویشن خواص ضد میکروبی و ضدانگلی وضد قارچی دارد و این به خاطر وجود ماده‌ای به نام تیمول است که اگر شما در خوردن ان زیاده روی کنید ممکن است مسموم شوید. آویشن همچنین گرم و خشک و ضد سرفه است. این گیاه فصل بهار در کوههای زاگرس از جمله کوههای فریدونشهر و استان کردستان بخصوص کوههای شهرستان بیجار از جمله (کوه نسار، کوه حمزه عرب، کوه نقاره کوب و منطقه حفاظت شده بیجار) به وفور یافت می‌شود.
آویشن در طب نوین

استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان آسم، سرفههای خشک مکرر، آمفیزم و برونشیت است. چای دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت گوش میانی، نفخ و تهوع استفاده می‌کنند، عصاره آویشن حاوی ماده‌ای به نام «تیمول» است که برای بیماری آسم مفید است. حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی و روماتیسمی مفید است. ضماد آویشن برای نیش و گزیدگی حشرات موثر است. در بارداری کاربرداین گیاه ممنوع است اما در دوران شیردهی آزاد است.

عرق آویشن

عرق آویشن (طبیعت گرم) برای تقویت بدن، تقویت معده، رفع ترشی معده، تقویت بینایی، ضد درد و تشنج، رقیق کننده خون، در عفونت‌های ریوی، زکام بی همتاست، برای نقرس و سیاتیک مفید است.

بخور آویشن

بخور آویشن یکی از بهترین راه‌ها برای زیبایی و طراوت پوست بانوان است.

دم کرده آویشن

یک استکان دم غلیظ آویشن برای تسکین درد عادت ماهیانه خانم‌ها بسیار موثر است.

—-(اسطوخودوس)—-

 

 

آشنایی با خواص گیاه دارویی اسطوخودوس

اسطوخودوس گیاهی است خودرو که آرامبخش است و برای درمان انواع سردردها، رفع بی‌خوابی و… موثر است.

برخی از خواص دارویی اسطوخودوس:

• رفع استرس و افسردگی:

روغن اسطوخودوس آرام‌بخش و ضد تشنج بوده و تاثیر آرام‌بخش‌های دیگر را افزایش می‌دهد.

• رفع بی‌خوابی:

محققان انگلیسی طی تحقیقات خود به این نتیجه رسیدند که استفاده از اسطوخودوس در رفع بی‌خوابی، همانگونه که در طب سنتی آز آن استفاده می‌شده، تاثیر به ‌سزایی دارد.

در بیمارستان‌های انگلیس، برای رفع بی‌خوابی به بیماران بالش‌هایی داده می‌شود که درون آن اسطوخودوس وجود دارد.[خطرات بی‌خوابی و راه‌های مقابله با آن]

• خاصیت ضدعفونی کننده قوی دارد از این‌رو برای ضدعفونی‌کردن زخم‌ها و جراحات به کار می‌رود.

• مشکلات هاضمه را برطرف می‌کند.

• در درمان انواع سردردها موثر است.

• مشکلات پوستی را برطرف می‌کند.

• مقوی معده است.

• کرم‌های روده و معده را از بین می‌برد.

• سرفه را برطرف می‌کند.

• برای رفع فراموشی و تقویت حافظه موثر است.

• زردی را برطرف می‌کند.

• آسم را برطرف می کند.

• درمان کننده رماتسیم، آرتروز و نقرس است.

• برای برطرف کردن بوهای نامتناسب در منزل چند قطره روغن اسطوخودوس را در آب ریخته و بگذارید بآرامی بجوشد.

حدود ۵ گرم سرشاخه گلدار و یا گل این گیاه را در یک لیتر آب‌جوش ریخته و به مدت ۱۰ دقیقه دم کنید. مقدار مصرف این دم کرده ۴- ۳ فنجان در روز است.

 

توجه: اشخاص صفراوی مزاج از این گیاه استفاده نکنند چرا که باعث آشفتگی آنان می‌شود
این اشخاص باید آن را با سکنجبین بخورند.

—-(بنه,کسیدون)—-

خواص و فواید بنه، مروارید سبز-بنه(همان کَسیدون خودمان)

پسته وحشی (بنه)با نام علمی Pistacia Atlantica، درختی با ارتفاع ۲ تا ۷ متر است و معمولاً در کوه ها می روید و در پاییز به رنگ نارنجی خوش رنگی در می آید.دارای برگ های تک شانه ای و ۵ تا ۷ برگچه ی گل آذین است که در زیر گونه های مختلف دارای شکل های گوناگون می باشد.این گیاه تک جنسی دارای تعداد کاسبرگ ۵ عدد و بدون گلبرگ است که گل نر دارای پرچم ۴ تا ۵ تایی و گل ماده دارای خامه ی کوتاه و میوه آن از نوع شفت می باشد.شاخه های این درخت، سفید کمی مایل به خاکستری است.

 

● خواص درمانی

مقوی کبد و طحال است.خارج کننده ی اقسام کرم معده بوده و سرفه و خفقان را تسکین می دهد و مسکن درد کمر، درد پشت و درد قولنج می باشد.ضماد بنه در درمان ورم ها و زخم های سخت مفید است.از آن جایی که بنه دارای ویتامین های آ و اقسام ب و د می باشد، مقوی اعصاب بوده و ترک لب را معالجه و از شبکوری جلوگیری می کند و نرمی استخوان را درمان می نماید.در صنعت داروسازی با صمغ آن پمادی درست می کنند که مالیدن آن بر بدن از گزش پشه جلوگیری می نماید.سقز مقوی معده بوده و به هضم غذا کمک می کند و محرک اشتها است.ضماد آن که با پیه ذوب می شود، جهت رفع کجی و ترکیدن ناخن می باشد.مخلوط سقز با روغن زیتون جهت برطرف کردن ورمها و ترک پوست و خارش آن سودمند می باشد.

● بررسی اثرات ضد میکروبی به روش In vitro

استفاده زیاد از آنتی بیوتیک ها باعث مقاومت روزافزون باکتری ها به این داروها شده است، به طوری که کارآیی آنتی بیوتیک ها روز به روز محدودتر می شود.از آنجایی که بعضی از گیاهان خاصیت ضد میکروبی از خود بروز می دهند، با شناخت این گیاهان می توان از آنها علیه میکروب بیماری زای معین استفاده کرد و جایگزین بی ضرری برای آنتی بیوتیک ها پیدا نمود.در راستای این اهداف، اثرات ضد میکروبی اسانس بنه روی چند باکتری بیماریزا مورد آزمایش قرار گرفت و با جدیدترین آنتی بیوتیک ها که علیه این باکتری ها توصیه می شوند، مقایسه گردید.نتایج حاصل از این آزمایش نشان می دهد که عصاره بنه بر استافیلوکووس اورئوس و استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس، اثرات ضد میکروبی نشان داده است.

—-(آنغوزه)—-

 

فواید گیاه دارویی آنغوزه

 ترکیبات مهم


آنغوزه حاوی تعدادی ترپن و مواد محلول در چربی است که هنوز به طور کامل شناسایی نشده اند. همچنین حاوی ۲۰ درصد اسانس، ۶۵ درصد رزین و حدود ۲۵ درصد صمغ می‌باشد.
رزین آنغوزه به عنوان خلط آور، ضدنفخ، ضد اسپاسم روده ای و به صورت شیاف برای بهبود قولنج و همچنین سوسپانسیون آن برای فراری دادن سگ، گربه و دیگر حیوانات وحشی مورد توجه بوده است.

طریقه و میزان مصرف


* روزانه ۰/۳ تا ۱ گرم در سه نوبت (جمعاً ۰/۹ تا ۳ گرم در روز).
* تنتور: ۲ تا ۴ میلی لیتر در روز این مقدار را می‌توان در دو یا سه نوبت مصرف نمود.
 

سمیت و عوارض جانبی


مصرف خوراکی آن در بزرگسالان سمیتی نشان نداده است، ولی در کودکان می‌تواند ایجاد مسمومیت کند. همچنین در حد مصرف درمانی تاکنون عارضه خاصی از آن گزارش نشده، ولی ممکن است در بعضی افراد و یا با مصرف زیاد آن اسهال، نفخ، سوزش هنگام ادرار، سوزش معده، سردرد، گیجی و تشنج ایجاد شود. همچنین، صمغ آن ممکن است درماتیت های پوستی ایجاد کند. با توجه به اینکه آنغوزه دارای خاصیت قاعده آور است، مصرف زیاد آن می‌تواند موجب سقط شود؛ لذا توصیه می‌گردد در دوران بارداری و شیردهی مصرف نشود.
همچنین، کومارین های موجود در اولئوگم رزین آنغوزه ممکن است با داروهای ضد انعقاد تداخل کند.
در گزارشی آمده است، مصرف ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم آنغوزه در افرادی که مشکل عصبی دارند، باعث تشنج می‌شود.

 موارد منع مصرف


زنان باردار، زنان شیرده و کودکان

 خواص آنغوزه به طور خلاصه

۱. برای کشتن کرم‌های داخل باغچه هنگام آبیاری مقداری آنغوزه را در پارچه‌ای گذاشته و داخل آب جلوی شیلنگ بگذارید.
۲. محرک نیروی جنسی است.
۳. ادرارآور و ضد سوزش ادرار است.
۴. برطرف کننده بلغم است.
۵. هضم کننده غذا است.
۶. درمان کننده رماتیسم و نقرس و سیاتیک است.
۷. برای درد کمر و مفاصل مفید است.
۸. درمان کننده امراض سینه از جمله آسم است.
۹. دم کرده انجدان رومی تمیزکننده خون کبد است.
۱۰. برای درمان تب‌ها سودمند است.
۱۱. درمان کننده بواسیر
۱۲. برای درمان ذات‌الریه، برونشیت و سرفه و سرماخوردگی به کار می‌رود.
۱۴. خوردن انجدان باعث رفع سموم جانوران سمی می‌شود.
۱۵. کاهش دهنده فشار خون

—-(انجیر کوهی)—-

انجیر کوهی

انجیر (Fig) گیاهی است از تیره توت. درخت انجیر در بیشتر نقاط کشور میروید. میوه ی این گیاه دارای مواد قندی فراوان و طبیعتی گرم است و ضمن استفاده غذائی جزء میلین های قندی به شمار میرود و افرادیکه یبوست دارند می توانند میوه انجیر را در شیر گاو خیسانده و میل نمایند و یا میوه را جداگانه خیسانده و پس از خوردن مقداری شیر گاو از بالای آن بنوشند یبوست آنان مرتفع می گردد.  میوه انجیر برای افرادیکه سرفه های رطوبی دارند نافع است و افرادیکه سرفه های غیر رطوبی و خشک دارند می توانند انجیر را با میوه هلو خیسانده و مصرف کنند و اگر سرفه رطوبی باشد انجیر به تنهایی و بدون خیس کردن می خورند. میوه انجیر از نظر دارا بودن ویتامین نیز غنی می باشد.

خواص برگ انجیر

– برگ پخته درخت انجیر ملین است .

– برای برطرف کردن ورم های بدن، برگ انجیر را روی این قسمت ها بگذارید .

– برگ درخت انجیر را در آب جوش ریخته و بگذارید کمی سرد شود. سپس آن را داخل یک لگن بریزید و داخل آن بنشینید که بواسیر دردناک و متورم را درمان می کند.

– جوشانده برگ درخت انجیر شکم درد را برطرف می کند.

– دم کرده برگ های درخت انجیر به مقدار ۲۶ گرم تا۳۰ گرم در یک لیتر آب، مُسکّن است و برای معالجه سرفه تجویز می شود.

– برگ تازه انجیر برای التیام جراحات و زخم ها و جوش خوردن سریع زخم های سطحی موثر است. می توان برگ تازه را به مدت کمی روی زخم های سطحی گذارد.

– جوشانده ساقه های جوان درخت انجیر، آب اضافی را از بدن خارج می کند.

– برای درمان اسهال های ساده و خون ریزی های مختلف از جوشانده پوست تازه درخت انجیر استفاده کنید.

خواص شیره درخت انجیر

شیره درخت انجیر طعم تلخ و سوزنده ای دارد:

– مسهل بسیار خوبی است .

– دارای دیاستازهای مختلفی است و برای نرم و ترد کردن گوشت به کار می رود.

– اگر شیره درخت انجیر ( شیرابه سفید انتهای دم میوه یا دم برگ ) را به مدت چند روز روی زیگیل یا میخچه پا بگذارید، آن را از بین می برد.

– اگر شیره درخت انجیر را با زرده تخم مرغ  یا روغن مخلوط کنید و روی زخم ها بگذارید ، باعث التیام آنها خواهد شد .

– ضماد شیره درخت انجیر با شنبلیله برای رفع نقرس مفید است.

– برای معالجه جراحت های پوستی ، ضمادی از شیره درخت انجیر با آرد جو درست کرده و روی آنها بگذارید.

– مالیدن شیره درخت انجیر بر روی سر از ریزش مو  جلوگیری می کند.

—-(زیره سیاه)—-

     زیره سیاه

 

قسمت‌ مورد استفاده‌ داروی‌ زیره‌ سیاه‌ میوه‌ آن‌ است‌ که‌ در تیره‌ ماه‌ سال‌ دوم‌ باقطع‌ کامل‌ گیاه‌ صورت‌ می‌گیرد و می‌گذارند تا برسد.

نام‌های‌ رایج‌ زیره سیاه :زیره‌، زیره‌ رومی‌، زیره کرمانی‌، شاه‌زیره‌، کرویا، کمون‌ رومی‌،قرنباد.

زیره‌ سیاه‌ گیاهی‌ است‌ دوساله‌ که‌ ارتفاع‌ آن‌ به‌ 30 تا ۸۰ سانتیمتر می‌رسد، ریشه‌اش‌ راست‌ و دوکی‌ شکل‌ و گوشت‌دار و ساقه‌اش‌ بی‌کرک‌ و شفاف‌ است‌ و برگ هایش‌ به‌ رنگ‌ سبز و در قسمت‌ فوقانی‌ ساقه‌ دارای‌ دمبرگ‌ کوتاهی‌ است‌ که‌انتهای‌ آن‌ به‌صورت‌ غلافی‌ ساقه‌ را فرامی‌گیرد، گل‌ آذین‌ آن‌ چتر مرکب‌ و گل هایش‌ کوچک‌ و سفید رنگ‌ است‌ و میوه‌اش‌ بیضی‌ شکل‌ به‌ رنگ‌ قهوه‌ای‌ تیره‌ یا مایل‌ به‌ زردو شفاف‌ است‌ و زیره در کرمان بیشترین سطح کشت را دارد.

ترکیبات شیمیایی زیره سیاه
زیره‌ سیاه‌ حاوی‌ تانن‌، موم‌، مواد رزینی‌، یک‌ روغن‌ ثابت‌ سبزرنگ‌، موسیلاژ، مواد قندی‌، مواد ازته‌ و اسانس‌ که‌ شامل‌ دی‌هیدروکاروئول‌، نوعی‌ ترپن‌ به‌نام‌کارون‌ و دونوع‌ ستن‌ می‌باشد.

قسمت‌ مورد استفاده‌ داروی‌ زیره‌ سیاه‌ میوه‌ آن‌ است‌ که‌ در تیره‌ ماه‌ سال‌ دوم‌ باقطع‌ کامل‌ گیاه‌ صورت‌ می‌گیرد و می‌گذارند تا برسد.

خواص‌ و اثرات‌ دارویی زیره سیاه
طبع‌ زیره‌ سیاه‌ خیلی‌ گرم‌ و خشک‌ است‌.

زیره‌ سیاه‌ دارای‌ خواص‌ مدر، بادشکن‌، مقوی‌، زیادکننده‌ شیر، قاعده‌آور، نیرودهنده‌، ضد کرم‌، هضم‌ کننده‌، ضد تشنج‌، قابض‌، معرق‌، مقوی‌ معده‌، قاطع‌ اسپرم‌ است‌.

زیره‌ سیاه‌ در موارد بلع‌ هوا، نفخ‌ شکم‌، برطرف‌ کردن‌ سوءهاضمه‌، تسهیل‌ هضم‌ غذا، دل‌ پیچه‌ کودکان‌، انگل‌ معده‌ و روده‌، دفع‌ بادهای‌ کلیه‌ و مثانه‌، تنگی ‌نفس‌، خفقان‌ سرد، سکسکه‌ نفخی‌، استسقاء به‌کار می‌رود.

زیره‌ سیاه یک‌ داروی‌ سنتی‌ برای‌ رفع‌ سوءهاضمه‌ خصوصاً نفخ‌ شکم‌ است‌.

خوردن‌ زیره‌ سیاه یا روغن‌ آن‌ در رفع‌ سوءهاضمه‌ و دل‌ دردهای‌ کودکان‌ مفید است‌.

زیره‌ سیاه دارای‌ خاصیت‌ ضدگرفتگی‌ دارد و برای‌ رفع‌ گرفتگی‌های‌ دوران‌ قاعدگی‌مفید است‌.

مقوی‌ بدن‌ و چاق‌ کننده‌ است‌. معده‌ را گرم‌ و تقویت‌ می‌کند و کرم‌ تنیا را دفع‌می‌کند. و اثر قابل‌ ملاحظه‌ای‌ در جلوگیری‌ از ایجاد بادهای‌ اضافی‌ در روده‌ و درمان‌اسهال‌ دارد.

دم‌ کرده‌ یک‌ قاشق‌ مرباخوری‌ میوه‌ له‌ شده‌ زیره‌ سیاه‌ در نیم‌ لیتر آب‌ جوش‌برای‌ تنبلی‌ اعمال‌ گوارشی‌ 2 ـ ۱ گرم‌ ، بی‌اشتهایی‌، باد یا درد روده‌ مصرف‌ می‌شود و دانه‌ زیره‌ را یا می‌جوند و یا از گرد گیاه‌ مخلوطی‌ در آب‌ میل‌ می‌نمایند.

مصرف دم کرده زیره سیاه و یا جویدن آن در رفع و کاهش دردهای ناشی از قاعدگی، دردهای روده وبی اشتهایی بسیار مؤثر است،مصرف زیره سیاه یا روغن آن در رفع سوء هاضمه و دل دردهای کودکان و تنگی نفس نیز، کاربرد فراوانی دارد، دم کرده زیره سیاه همراه با گیاه " اوجی " در رفع اسهال، نفخ و سندرم تحریک پذیری روده مفید است. این گیاه دارای خواص ضد عفونی کنندگی، ضد کرم، ‌ضد تشنج و شل کننده عضلات بوده و مقوی و نیروبخش است؛ بنابراین مصرف آن به افراد دارای مشکلات مذکور توصیه می شود.

—-(زیره سبز)—-

      زیره سبز

زیره ی سبز گیاهی است بوته ای و علفی به ارتفاع حداکثر نیم متر. ساقه ی این گیاه راست و دارای انشعابات دوتایی است. ریشه ی آن باریک و بلند و به رنگ سفید است.

 

برگ ها به خاطر تقسیمات و بریدگی های زیادی باریک و نخی شکل هستند و به صورت متناوب بر روی ساقه قرار گرفته اند. گل ها  کوچک به رنگ  سفید و گاهی صورتی می باشند که مجموع آن ها به صورت چتر مرکب در انتهای ساقه قرار گرفته اند.

 

میوه ها دوکی شکل و به طول حداکثر ۶ میلی متر و عرض ۱/۵میلی متر می باشند که سبز کم رنگ مایل به خاکستری هستند و بوی معطری دارند.

 

غیر از میوه، قسمت های دیگر گیاه نیز معطر است. قسمت مورد استفاده ی این گیاه، میوه های آن است که سرشار از اسانس می باشد.

 

زیره ی سبز در ایران به صورت خودرو و یا کشت شده وجود دارد و مهم ترین مناطق رشد و تکثیر آن گستره ی وسیعی از استان خراسان از جمله سبزوار، نزدیک مشهد و اطراف سرخس، اطراف سمنان، اطراف تهران، اطراف دامغان و بسیاری دیگر از نواحی مستعد ایران می باشد.

دارو شناختی و اثرات مهم:

عصاره ی اتردوپترولی زیره ی سبز خاصیت آنتی اکسیدانی خوبی دارد. گرچه کومین آلدهید خالص حتی با غلظت های بالا اثرات مهار پراکسیداسیون کبدی را نشان نداده است، ولی قدرت پاک کنندگی آنیون های سوپراکساید را دارا است.

در مطالعاتی ادویه های حاوی زیره ی سبز خاصیت ضد سرطانی را در موش نشان داده است.

اسانس زیره ی سبز و کومین آلدهید دارای اثرات قوی لاروکش و ضد باکتری می باشد. اسانس آن در غلظت های ۳۰۰ تا ۶۰۰ در میلیون، از رشد لاکتوباسیلوس پلانتاروم جلوگیری می کند.

سمیت و عوارض جانبی:

زیره ی سبز همیشه یک ادویه ی غیرسمی و خوراکی بوده است. در عین حال ممکن است بعضی افراد به آن حساسیت داشته باشند.

در آزمایش اسانس خالص زیره ی سبز از قسمت تراشیده شده ی پوست شکم موش به سرعت جذب و اثرات فتوتوکسیسیته ی آن مشخص شد. این اثر بیشتر به ترکیب کومین آلدهید آن نسبت داده شده است.

طریقه و میزان مصرف:

* مصرف هر نوبت زیره ی سبز را بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی گرم توصیه کرده اند که می تواند تنها یا همراه با گیاهان دیگر و یا ادویه جات مصرف شود.

این میزان معادل با ۱۰ عدد دانه می شود. اسانس آن را می توان ۰/۰۶تا۰/۲ میلی لیتر در یک نوبت مصرف کرد.

مهم ترین اثرات گزارش شده:

سقط کننده، ضد درد، بی حس کننده، ضد کرم، ضد چسبندگی پلاکت ها، ضد باکتری، ضد سم، ضد صفرا، ضد باروری، ضد التهاب، ضد اکسیدان، ضد عفونی کننده، ضداسپاسم، ضد تومور، تقویت کننده قوای جنسی، قابض، ضد نفخ، ضد احتقان، معرق، هضم کننده ی غذا، ادرار آور، شیرافزا، دارای خاصیت استروژنی، قارچ کش، لاروکش، فتودرماتیتیک، محرک، تقویت کننده ی معده، تقویت کننده ی رحم و التیام دهنده ی زخم.

نکات قابل توجه:

۱- مقدار مصرف این نوع زیره نسبتاً کم است؛ به طوری که مصرف آن را در هر نوبت کمتر از ۱ گرم توصیه کرده اند.

۲- جنس، گونه، نوع اسانس و ترکیبات گیاه زیره ی سبز با زیره ی سیاه کاملاً متفاوت است و اثرات دارویی آن ها نیز در بعضی موارد تفاوت دارد؛ به همین دلیل میزان مصرف آن ها نیز متفاوت خواهد بود. مقدار مصرف زیره ی سیاه، که در بسیاری از غذاها مصرف می شود، می تواند ده برابر زیره ی سبز باشد.

۳- بوی متفاوت این دو نوع زیره( سبز و سیاه ) به دلیل متفاوت بودن ترکیبات اصلی اسانس آن ها است.

۴- بیشترین مصرف زیره ی سبز در جهان در صنایع غذایی، ادویه جات، طم دهنده ها، خوشبو کننده ها و صنایع عطرسازی می باشد.

 

—-(بادام کوهی)—-

بادام کوهی(همان میگو خودمان)

بادام تلخ درختی است از خانواده (Rosaceae) و چنانچه واریته آن به (dukis) تغییر کند. به آن بادام شیرین می گویند. بادام تلخ دارای موثره آمیگدالین است که در این گیاه ساخته در اندام های مختلف به خصوص میوه آن ذخیره و باعث تلخی در مغز میوه می شود. این ماده که موجب مقاومت پایه گیاهی در برابر حمله آفات و بیماری ها می گردد یک نوع گلیکوزید است که به مقدار زیاد در خانواده روزاسه یافت می شود. بادام تلخ درختی است زیبا به ارتفاع ۵ تا ۸ متر برگ های آن ساده منفرد ، بیضوی، دراز و نوک تیز و دندانه دار است پهنک برگ آن نیز به وسیله یک دمبرگ دراز به ساقه ارتباط دارد.

 

 نام های دیگر بادام کوهی:
در آذربایجان و زنجان به آق چالی – قره چالی شهرت دارد

 

در لرستان و بختیاری ( ارژن – آرجن – در کردستان به تنگیس و تنگیز شهرت دارد

 

در فارس بخورک – اخرک نامیده می شود.

 خواص درمانی:  بادام تلخ برای پاک کردن و خارج نمودن خاط موثر است از ضماد آن برای رفع سردرد و تقویت بینایی چشم استفاده می شود و در تنگی نفس ، سرفه، ورم سینه و ریه به کار می رود. ضماد ریشه بادام تلخ برای انواع دردها مفید است و خاکستر آن برای سوختگی از آتش به کار می رود. بادام دارای خاصیت ضد تومور سرطانی می باشد. روغن بادام از روغن های بی ضرری است که به علت دارا بودن خواص نرم کنندگی و ضد التهاب  مصارف زیادی در تهیه انواع پمادها ، کرم ها و محلول های روغنی دارویی و بهداشتی به صورت مالیدن بر روی پوست دارد.

روغن بادام: برای تهیه این روغن مغز بادام را پس از خشک و پاک کردن از گرد و غبار در آسیاب خرد می کنند و پس از آنکه به صورت خمیر در آمد در دستگاه های فشار قرار داده روغن آن را استخراج می نمایند. باید توجه داشت هنگام استخراج نباید از آب استفاده کرد. روغن بادام باید رد شیشه های پر و کاملا در بسته نگهداری شود.

روش تهیه اسناس بادام تلخ: برای تهیه این اسانس باقیمانده بادام موجود در دستگاه فشار را که روغن آن استخراج شده است مدتی در آب خیس کرده و سپس تقطیر می نمایند. اسانس بادام تلخ مایعی زلال و بی رنگ است ولی بر اثر کهنه شدن به رنگ مایل به زرد در می آید بوی آن قوی و طعمش سوزاننده کمی تلخ و بسیار سمی است . شیشه اسانس بادام تتلخ باید از اسانس پر باشد و دور از نور و در جای سرد نگهداری شود. از اسانس برای ر�

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *