روستای سینقان / دلیجان / مرکزی

سایتها و وبلاگهای روستای سینقان
شهرستان دلیجان – استان مرکزی
sineghan.blogfa.com/

iman-bagheri.blogfa.com/

www.saed-salehi.blogfa.com/

www.sineghandasht.blogfa.com/

۱۷shahid.blogfa.com/

karimahlbait118.blogfa.com/

مختصات جغرافیایی

روستای سینقان در ۳۴درجه و۵۷ دقیقه عرض جغرافیایی و ۵۰ درجه و۵۶ دقیقه طول جغرافیایی با ۲۱۳۰ متر ارتفاع از سطح دریا در شرق شهرستان دلیجان در استان مرکزی قرار دارد. سینقان از شمال به کوههای تاغ در ودهستان اردهال واز جنوب به روستای توت وچهارباغ ، از مشرق به نشلج از توابع کاشان ورشته کوههای کرکس (اردهال) واز مغرب به شهرستان نراق وتقریبا دلیجان محدود می گردد .

علت نام گذاری

علت نام گذاری این روستا را به نام سینقان اینگونه آورده اند که چون این روستا بر سینه کوه قرار گرفته وما بین کوههای اطراف خود محصور گردیده است ودر فرهنگ  لغت فارسی قان وکان به معنی کوه آمده است مردم این روستا آن را سینکان نام نهادند که بعدها در اصطلاح خود مردم ودر اثر تلفظ به مرور زمان به سینقان تغییر نام پیدا کرد . از لحاظ تقسیمات کشوری این روستا در حال حاضر در استان مرکزی در ۲۸ کیلومتری شرق شهرستان دلیجان واقع گردیده وجزء دهستان هستیجان می باشد .

قدمت روستا

در خصوص قدمت این روستا روایت صحیحی در دست نیست اما گفته می شود در کتابی که در شهرستان کاشان منتشر گشته ودر آن از این روستا نام برده شده قدمت آن را به هزار سال پیش نسبت داده اند .

گفته میشود سینقان منطقه ای بسیار خوش آب وهواست که عده ای از گله داران مناطق دیگر از جمله کاشان از این منطقه به عنوان منطقه ییلاقی دز تابستان استفاده می کردند اما پس از مدتی تصمیم می گیرند به دلیل آب وهوای خوب وصحرای غنی از گیاه در این منطقه ماندگار شده وبه آبادانی آن  بپردازند  شکل لهجه مردم این روستا که شبیه به لهجه کاشی است را به این دلیل می دانند .

اما روایت دومی که بیشتر مورد قبول اهالی این منطقه می باشد به این صورت است که ساکنان ابتدایی سینقان ۱۶ نفر (خانوار ) بوده اند که در حال عبور از این منطقه خوش آب وهوا تصمیم به ماندن در آن وآبادانی آن میگیرند بنابرین در این منطقه ماندگار شده مشغول زراعت می گردند . گفته میشود این شانزده نفر آب کشاورزی روستا را به ۱۶ قسمت ۲۴ساعته تقسیم می نمایند و هر قسمت را به یک نفر اختصاص می دهند . وگفته میشود نام این آبها که هنوز نیز پا برجاست را به نام خود شانزده نفر ویا نام دلخواه آنها نام گذاری کرده اند این ۱۶ نام عبارتند از (( سرشن ، آنور الدین ، آصادق ، آقا میر علی ، حاجی خداداد ، ریس ، قاسم مقصود ، میر جلال ، میون ، شابنده ، مرضا، میر یوسف، حیدر ، قباد ، علی ملک ومیانه(( که هنوز هم سیستم آب ۵  مزرعه اصلی روستا بر پایه این شانزده نام قرار دارد . در این سیستم به هر۱۲ ساعت آب یک طاق گفته میشود .

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *