روستای امره / ساری / مازندران

سایتها و وبلاگهای روستای امره

شهرستان ساری – استان مازندران

http://www.amreh.ir/

amreh.loxblog.com/

روستا امره  که طبق آخرین سرشماری بالغ بر ۲۵۰۴ (۱۲۲۱ مرد , ۱۲۸۳ زن)نفر جمعیت جمعیت دارد یکی از روستاهای شهرستان ساری از استان مازندران میباشد.محل در تقریبا" 20 کیلومتری جنوب این شهر و در ۳ کیلومتری غرب جاده ساری – سمنان می باشد .این روستا برمدار ۱۰ ,  07  و ۵۳ طول جغرافیایی و ۴۵ و ۲۴ و ۳۶ عرض جغرافیایی واقع است . از نظر تقسیمات کشوری این روستا یکی از روستاهای دهستان کلیجانرستاق علیا بوده و از سال ۸۰ به عنوان بخش مستقل کلیجانترستاق به تصویب مجلش شورای اسلامی رسید.  این روستا از روستاهای پرجمعیت , وسیع و از نظر اقتصادی , از روستاهای با تولید بالای منطقه می باشد .

وسعت روستا حدودا" 124 هکتار می باشد و ۵۵۰ هکتار زمینهای کشاورزی اهالی پیرامون آن را احاطه نموده است از نظر موقعیت مکانی روستا دارای توپوگرافی کوهستانی است که این موضوع یکی از مشکلات اصلی روستا است.

 

در خصوص وجه تسمیه روستا نظرات زیادی ارائه شده است که به دو مورد مشابه از آنها اشاره می شود.روایت اول اینکه بیان شده است که امره ابتدائا" سرخده بوده و ترکیبی از چهارآبادی در اطراف روستای فعلی بوده است .اسامی آنها "سرخ ده" , "میان ده" , "بالاده" و "پایین ده" بوده و مردم آن همگی حشم دار بوده اند.این چهارآبادی در عین اینکه مراوداتی با هم داشته اند مستقل بوده اند.از طرفی در جنگهای ایران و روس گاها" مورد دستبرد و آزار و اذیت قرار می گرفتند.عده ای به عنوان راهدار (نگهبان روستا) در محل ورودی روستا که فعلا" راهدار خانه نام دارد کشیک می دادند  تا با وقوع حمله به روستا اهالی را مطلع سازد و به کمک اهالی از آبادی ها دفاع نمایند.به مرور راهدارها پیشنهاد کردند یا به عبارتی به اهالی امر کردند که به جهت قوی شدن امنیت روستا برای حراست , چهارآبادی در نقطه ای که به راهدار خانه نزدیکتر بود جمع شوند تا بهتر بتوان از آنها حراست کرد.این محل حدودا" از حمام پایین تا قبرستان احمد آباد می باشد.به این ترتیب کلمه ی امری بر این روستا مانده است.

روایت بعدی همین تعبیر را با کمی تغییر اینگونه بیان می کند که قضیه ی حراست راهدارها  وحمله به روستا  به دوران قتل و غارت ایلخانان مغول و سلسله ی تیموریان برمیگردد.(حدودا" از اواخر قرن هفتم  هـ.ق و اوایل قرن هشتم) . به این طریق که تیمور در سال ۷۹۵ هـ.ق که خاندان سادات مرعشی حاکم ساری بوده اند به این منطقه حمله کرد و با غارت شهر ساری به هر آبادی که می رفت  مردم حضور نداشتند زیرا با توجه به اضطرابی که از مردم در اثر کشتار فجیع داشتند پا به فرار می گذاشتند و منطقه را ترک می کردند به همین دلیل معمولا" تیمور در سر راه خود کسی را نمی یافت هنگامی که رسیدند  به امره ناباورانه مشاهده کردند که مردم مشغول کار روزانه ی خود بوده و نسبت به پیامد این حمله ایشان بی اعتنا هستند.تیمور از این امر متعجب گشت  و علت آنرا جویا شد مردم اینگونه بیان کردند که ما قومی ساداتیم و در همجواری ما کافر قلعه . گبری ها زندگی می کنند که ما را مورد تعدی قرار می دهند جور گبری ها دیدیم و می خواهیم ظلم تیمور را ببینیم . چرا از شما بترسیم ؟ می گویند از هیبت  و پایداری اهالی تیمور را خوش آمد و گفت ما به شما امر مینکم در یک محل (میان دله بن فعلی) تجمع و سکنی گزینید تا از شما حمایت کنم که از هجوم قبایل به شما آسیبی نرسد و از آن پس نام امری بر این روستا باقی ماند

این روستا تا سال ۱۳۳۵ از توابع شهرستان قائم شهر محسوب می شد یعنی از نظر آماری و تقسیمات کشوری زیر مجموعه ی این شهر بود.وابستگی مردم از نظر مراودات به ساری نزدیکتر بود و از طرفی به علت وجود جاده ی ساری – کیاسر که در آن زمان شوسه بوده است مشکلات مردم در ساری بهتر حل می شد .

به هر جهت اطلاعات و آمار روستا از سال ۴۵ به بعد در حوزه ی تقسیمات کشوری ساری آمده است.این روستا از همان سالها که ساری دارای سه بخش بوده است زیر نظر بخش مرکزی ساری و از مجموعه دهستان کلیجانرستاق علیا محسوب میشد .بخش مرکزی شامل شش دهستان می باشد که مساحت کلیجانرستاق علیا ۴۲۳.۷ کیلومترمربع و مساحت روستای امره بدون احتساب زمین های مزروعی ۱.۲۴ کیلومترمربع می باشد.

بنظر می رسد محدوده ی روستای امره امتیازاتی داشته است که موجب تشکیل هسته های اولیه ی زیستی در آن شده است امتیازات را به طور اجمال یادآوری می نماییم :عوامل جنگل , کوهستانی بودن منطقه , آب کافی , حاصلخیزی زمین و سرسبزی روستا و اطراف آن با توجه به اقلیم خاص منطقه  می توانند از امتیازات  تشکیل یک زیستگاه انسانی باشد .

یعنی وجود آب کافی و حاصلخیزی زمین (برای کشاورزی) و برای چراگاه دام  از عوامل اقامت مردم و همچنین وجود جنگل در مبادی ورودی روستا  وهمچنین استفاده از استتار جنگل براحتی آبادی مذکور قابل حراست بود . قابل ذکر است عواملی نظیر نزدیکی نسبی روستا با شهرستان ساری و مهاجرت عده ای از اطراف به این روستا و امکان ایجاد دامداری سنتی در جنگل جدای از پرورش دامهای محلی در گسترش روستای اولیه موثر بوده اند.

با توجه به وجه تسمیه امری که به نظر میرسد به مرور از امری به امره تغییر نام یافته است.اهالی اولیه در میان دله بن فعلی اقامت گزیدند جهت توسعه روستا بعد از آن به طرف "جن ده یا(جن دیر) " فعلی و به طرف جاده ی اصلی بود و علت اصلی آن نزدیک شدن اهالی به آب دره بوده است بطوریکه سکونت تا نزدیکی درمانگاه فعلی رسیده بود آثار باقیمانده خانه ی مردی به نام" میر رفیع " در اطراف امامزاده ی فعلی که نزدیک درمانگاه است در حدود ۸۰ سال پیش مشاهده شده بود.سپس جمعیت به علت ترس از جن و پری به طرف محل اولیه ی روستا " میان دله بن " برگشتند به مرور زمان سکونت به طرف میان محله کشانده شد و بعد از آن محلات جدیدی با مشخصات و بافت اجتماعی مختلف به وجود آمد.

مطالب مرتبط

۴ دیدگاه‌

  1. ناشناس گفت:

    مردم امره قومی بودند از بنی عامر بغداد که توسط خلفای عباسی به منطقه دو دانگه ساری کوچانده شدند که سپس به مناسبت دامپروری ومرتع عالی به این منطقه آمده وساکن شدند،که ابتدا به بنی عامری معروف بوند و بعدا به دلیل ثقیل بودن به عامری و سپس امری ساده شده (لازم به ذکر اینکه امره ایهای اصیل همگی سید و از نوادگان امام موسی کاظم و از نسل میر عمادالدین وری اند.

  2. ناشناس گفت:

    سلام.لطفا اگه اقای سید احمد محمدی را میشناسید ک نام برادرش مجید هست و در سال۱۳۶۱در تربیت معلم اصفهان درس میخوانده اطلاع دهید از دوستان دوران تربیت معلمش هستم و از سال۶۲ از سید احمد خبری ندارم.با تشکر.کیان ارثی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *