شیرازآباد – گناباد – خراسان رضوی

سایتها و وبلاگهای روستای شیرازآباد

شهرستان گناباد – استان خراسان رضوی

http://shirazabad.blogfa.com/

  شیراز آباد در عرض جغرافیایی’۱۶/ ۳۴ و طول جغرافیایی ’۳۱/ ۵۸ واقع شده است این روستا در حاشیه جاده ای که سنو و زیبد را به کاخک متصل می کند قرار گرفته و از سطح دریا ۱۵۰۵ متر ارتفاع دارد. جمعیت آن در سال ۱۳۵۵، ۱۶۴نفر بوده لیکن در سال ۱۳۸۵ به ۴۳ نفر کاهش یافته است.
علت کم جمعیتی این روستا کمبود آب کشاورزی است و خشکسالیهای اخیر مهاجرتها را تشدید کرده است. فاصله روستا تا مرکز دهستان ۳ کیلومتر و تا مرکز شهرستان تقریباً ۳۰ کیلومتر است.آب آن از یک قنات و یک چشمه تأمین می شود ۷۷ هکتار اراضی قابل کشت دارد. گندم، جو، حبوبات، بادام و فرآورده های دامی از محصولات این روستا به شمار می آید. امکانات روستا از جمله آب و برق، حمام و تلفن و مسجد می باشد .مردم این روستا از قدیم الایام دستی نیز در تجارت داشته اند که به همین دلیل معروفیت خوبی دارند.

شعری از ذبیح اله صابری برای روستای شیرازآباد

      

دلم تا یاد ده کرده برار جو                                          دگه مور غصه له کرده برار جو

سرم ور گشته پاک از دیدن ده                                   لباس غم مبینم ور تن ده

درو دیوال ایجا غصه باره                                            مبینم دیک غم هر چه دباره

دهرچه پامنم خشک و خرابه                                     دلم از ای خرابی ها کبابه

تموم خونه هار ویرو مبینم                                         همه ر حیرو و سرگردو مبینم

سری ورپا دهیچ کوچی دگه نیس                               همه پیرن و هیچ بچی دگه نیس

عصا زیر بغل قدا خمیده                                             دتوی افتو همیشه ورلمیده

همه بی دست و پا و پیر و هلوک                                که از دست زمونه گشته مفلوک

همه افتو نشی دپشت دیوار                                      همه چش وردر و مشتاق دیدار

کو جوی پوی چنار و شرشر او                                     کو غغ بزغله و غرغر گو

کو او باغا کو واز اوکوچه باغا                                        غروبا واز کو غارغار کلاغا

کو گیلاسا و زرددلو و بادم                                           کو شفتلو و انجیر و کو گندم

زمستونا چرغونا اجیلا                                                کلمبه و قتاب و زنجفیلا

کو دیک و غزغنی وربار پر شیر                                     کو دوری دقطار ور خول سر شیر

کو باغی سیب و انگور و انارش                                    درختی جوز و توت پوی چنارش

زمین خربزی خوش رنگ و شخته                                 گلی چاق و همیش از میش و بخته

چنار ده که پوصد شاخ و بال داش                                 تبستونا دپویش خیل حال داش

دسر شاخش مبستم باد عیدا                                     مزه دیره د دورش بر شیدا

د دورش دیره بو و رقص و آواز                                        همه یک دل بدن یک رنگ و هم راز

یک فریاد مکه و از نمزدونه                                           یکم آواز نار دونه دونه

یک از دوری زلف نگارش                                              یک از مهربونی برارش

بمونده یک تنی خشک و شکسته                                 که داغ بی کسی ور او نشسته

دگه دی دوره ده رنگ گلی نیس                                    بز و بزغله و مرغ یلی نیس   

کو پروارا و دیکی پر قورمه                                             کو صندوقچی حریر و وال و ترمه

چه شو او چک چکی پوی تو و گوکار                               کو او قلی چهی خوش رنگ وردار

برار کو عمه و عمو و خاله                                             کو کسه کو تقارچه کو پیاله 

چه شو او دنگ و فنگا داد و بی داد                                 برف رسم و رسوما همه ورباد

برار جو واز دلم پاک داغ داغه                                            همی ای جا پر از درد و فراقه

بیا بالا کشم مردونه گیوه                                                برم ور ده شم از هر گوشه شیوه

بشم از چار طرف ور ده سرازیر                                         بیا بیدار شم از خو که مشه دیر

یکه بیل ور دره یکم تراکتور                                               که ای گودال نقولار واز کنم پر 

بیا هم پش بشم تا ده شه آباد                                       دل ای پیر و پاتالار کنم شاد   

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *