روستای گلدسته / تهران / تهران

سایتها و وبلاگهای روستای گلدسته
شهرستان تهران – استان تهران
shahrakgoldasteh.blogfa.com/

موقعیت جغرافیایی شهرک گلدسته

شهرک گلدسته به وسعت تقریبی ۴۰۰ هکتار در غرب تهران واقع شده. از طرف شمال به روستاهای فیروزبهرام و شمس آباد ، از جنوب به شاه دره یا شاطره و جاده قدیم ساوه ، از غرب به روستای تُرشنبه و از شرق به روستای عبدل آباد و شهرک گلشهر منتهی میشود.

تاریخ پیدایش شهرک گلدسته

قدمت شهرک گلدسته بازمیگردد به حدود ۴۰۰ سال پیش که حکومت وقت اقدام به کوچ اجباری بخشی از قوم های منطقه فارس ، چهارمحال و بختیاری ، کرمانشاه و شمیرانات به این محل کرد.

قبل از ورود این قوم ها در این محل تنها حدود ده خانوار سکونت داشتند.اخبار غیر مستند که بیشتر نقل قول است حاکی از این است که اسم اولیه این محل همیشه آباد یا ابراهیم آباد بوده که در زمان حکومت پهلوی اول تغییر نام داده شد.

علت اصلی تغییر نام

 در زمان رضا شاه کلیه املاک منطقه خالصه بود که از طرف عوامل شاه اداره می شد زمانی که مامور دربار شاهی برای بازدید به محل آمده بود با توجه به فصل بهار ، سرسبزی و تنوع گل و گیاه ، فراوانی باغ های گل محمدی ، فرستاده ی در بار از این همه مناظر بکر و زیبا به وجد آمد و دستور داد نام محل به گلدسته تغییر کند و نام جدید در اسناد دولتی آن زمان ثبت شود.

جنگ و شهدا

در شهریور ماه سال ۱۳۵۹ جنگ خانمان سوز ایران و عراق با توطئه کشورهای سرمایه داری به رهبری آمریکا و با فریب صدام حسین دیکتاتور، قدرت طلب ، خودخواه ، متجاوز و تصمیم احساسی و غیر مسئولانه مسئولان وقت ، با حمله هوایی عراق به فرودگاه مهرآباد تهران کلید خورد و طی مدت ۸ سال هزاران انسان بیگناه به خاک و خون کشیده و صدها هزار نفر آواره شدند.

پدید آورندگان این جنگ ویرانگر میلیاردها دلار تجهیزات نظامی مستقیم و غیرمستقیم وارد خاک دو کشور کردند و مورد آزمایش های مختلف قرار دادند.

دست آورد این جنگ خانمان سوز برای کشورهای درگیر فقر ، فحشا ، بیکاری و ویرانی ، نابودی زیرساخت های اقتصادی و قربانی شدن صدهاهزار انسان های بیگناه بود.

امروز وظیفه ما است یاد و خاطره همه ی آنهایی که برای دفاع از این آب و خاک و جاودانگی ایران عزیز جان باختن گرامی بداریم .

جوانان زیادی هم از شهرک گلدسته به جبهه های جنگ رفتند و هرگز برنگشتند ولی آنها فراموش نخواهند شد با ارسال نامه و خاطرات و محل شهادت آنها ما را یاری کنید تا با یاد آنها زندگی کنیم.

زنده و برقرار باد صلح پایدار برای تمام جهان هستی.

نام تعدادی از شهدای شهرک گلدسته:

۱-محمود میرزاحسینی

۲-اکبر محمد حسینی

۳-محسن انتظاری

۴- هوشنگ علیزاده

۵- محمود شیرورامینی

۶- غلامرضا عابدی تهرانی

۷- برادران عباسی

۸- محمد ممیوند

۹- علی ممیوند

۱۰- علی گردویی

۱۱- علی سعادتی

۱۲- اسدالله سعادتی

۱۳- منصور علیخانی

۱۴- رضا علیخانی

آمار جمعیت ساکن در محل

طبق اطلاعات به دست آمده جمعیت اولیه روستا در زمان شکل گیری بین ۵ تا ۱۰ خانوار با جمعیتی بالغ بر ۵۰ نفر بوده که به صورت  گروهی به این محل کوچ کردند و مشغول به کارهای دامپروری و کشاورزی شدند.

با توجه به رشد فقر و بیکاری کمبود آب و امکانات کشاورزی سیل مهاجرت به سوی تهران در اواخر حکومت پهلوی شتاب گرفت که این روند پس از پیروزی انقلاب و شروع جنگ ایران و عراق ادامه پیدا کرد.

در حال حاضر جمعیت شهرک بین ۱۲ الی ۱۳ هزار نفر می باشد که حدود ۵۳% آن را زنان تشکیل می دهند. میانگین سنی این آمار جوان بودن این جمعیت را نشان می دهد.

ترکیب بافت فعلی محل نماینگر قومیت و ملیت های زیادی است که بعد از دهه ۴۰ و اصلاحات ارضی شاه صنعتی شدن شهرها و جنگ روانه تهران شدند به تدریج باغ ها و زمین های کشاورزی جای خود را به برج ها و شهرک مسکونی دادند .

امروز تنها ۳% از جمعیت این محل به عنوان شغل دوم مشغول به کشاورزی هستند و بسط این آمار به تمام زمین های کشاورزی خارج از واقعیت نیست.

این فاجعه ی جبران ناپذیری در آینده برای تولیدات کشاورزی در سطح کشور می باشد.

خدمات آموزشی ، بهداشتی ، رفاهی

تا قبل از سال ۱۳۲۷ شیوه آموزشی در محل مکتب خانه بود و پس از تلاش اهالی محل دبستان ۴ کلاسه شکل گرفت و سال ۱۳۳۰ تبدیل به ۶ کلاسه شد و در ادامه دوره های بالاتر شکل گرفت.

درسال ۱۳۴۸ محل صاحب آب لوله کشی شد .

در سال ۱۳۵۴ برق محل تامین شد.

بعد از سال ۱۳۵۰ خانه بهداشت فعال شد ، فعالیت های ورزشی رونق گرفت ، مطب پزشکی در محل ایجاد شد.

مالکیت – امور کشاورزی – شکل اداره محل

در زمان رضاشاه بخش زیادی از زمین های کشاورزی در سطح شهر تهران معروف به زمین های خالصه (شاهی) در اختیار عوامل شاه بود و آقایان صراف زاده و افشار این مسئولیت را در روستای گلدسته به عهده داشتند. نظارت بر زمین ، آب ، کشت و برداشت و تقسیم محصول و اداره امور محلی در اختیار آنها بود .

تولیدات کشاورزی با شاخص ۵ سهم بین افراد تقسیم می شد.

مالک ۲ سهم ، گاوبند (صاحب ابزار ، بذر ، سرمایه )۲ سهم و یک سهم هم به کشاورز تعلق میگرفت.

در اواخر حکومت رضاخان در شکل مالکیت و نگهداری زمینه های خالصه تغییراتی شکل گرفت و بخشی از آنها به صاحب منصبان محلی و ریش سفیدان و صاحبان سرمایه فروخته شد و شکل اداره محل به کدخدا سپرده شد و آقای اصغر محمد علی این مسئولیت را به عهده گرفت و بعد هم به شخصی به نام آقای عباس حسن خانی معروف به عباس خان به عنوان کدخدای مالک و محل مشغول به کار شد و بعد از او اداره امور محل به شورای محل سپرده شد .

 

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. ناشناس گفت:

    از تمامی کسانیکه در ایجاد این اطلاعات دست داشتند کمال تشکر را دارم یادآوری گذشته برای خانوادم خیلی عالی بود :}:}

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *