چهاررودبار – ساری – مازندران

سایتها و وبلاگهای روستای چهاررودبار
شهرستان ساری – استان مازندران
۴roodbarmale.blogfa.com

وجه تسمیه نام چهاررودبار:

در گذشته ۴ روستا به نام های کوات ، ارگت ، بالامحله و رودبار در مجاور هم و نزدیک رودخانه سفیدرود قرار داشتند.

اهالی این ۴ روستا بنا به دلیل نامعلومی نسلشان نابود شد و تنها سه نفر ازنبیره های  این ۴ روستا باقی ماندند و به رودبار که پایین ترین روستا و در نزدیک رودخانه بود آمده و نام آن را چهاررودبار گذاشتند. نام این افراد محمد قلی ، میرزآقا و مصطفی بوده است. در حال حاضردر  این روستا بیشتر افراد فامیلیشان : نوروزی، قنبری، انباز، موسوی ، انیشه ، شهریاری ، اصغری ، سادات تبار ، ساداتی و میرانی  می باشد.

چگونگی شکل گیری این روستا:

با توجه به توضیحات بالا علاوه بر افراد فوق الذکر بقیه افراد چهاررودباری اصل نبود و در واقع افراد مهاجری بوده اند که از روستاهای اطراف و بیشتر به خاطر ازدواج با دختران این سه نفر در این روستا ساکن شدند و نسلشان گسترش یافت. افراد مهاجر از روستاهای بندبن، سعیدآباد، امره، سواسره، گلخواران، ایلال آمده و در این روستا ماندند و به کشاورزی ، باغداری و دامداری پرداختند. در حال حاضر بیشتر جوانان به شهرها مهاجرت کرده و به شغل های آزاد روی آورده اند. این روستا از نوع روستاهای متراکم ودامنه ای  می باشد. از آنجایی که این روستا خیلی از شهر فاصله دارد و آخرین روستای چهاردانگه می باشد و بعدازآن تنها یک روستای بندبن وجود دارد کمترین دخالت انسان در طبیعت  آن صورت گرفته و جنگل های بکر و فوق العاده زیبا وبه دور از هرگونه آثار انسانی وجوددارد.

از بین افراد مهاجر فردی به نام صمد بوده  که در کتاب ببر مازندران نام او آمده و در داستان مشتی نقش داشته است و به چهاررودبار آمده و ساکن آنجا شد.

جمعیت چهارودبار:

 این روستا حدود ۸۳خانواده و ۲۵۸نفرجمعیت داردکه  در مواقع محرم و تابستان ممکن است به بیش از این تعداد برسد بیشترشان به دلیل نبودن مدرسه و امکانات رفاهی و کار ساکن شهرهستند وبعضی از این افراد بصورت فصلی به روستا برگشته و به کشاورزی می پردازند. ۱۰خانواده به طور دائم ساکن آنجا هستند که دامدارو کشاورز هستند.

این روستا در فاصله ۷۵ کیلومتری ساری واقع می باشد.

مسیر ساری تا چهاررودبار:

ساری – بخش چهاردانگه – بعد از روستاهای سنام و سعید آباد- روستای چهاررودبار

از حیوانات موجود در این روستا می توان به موارد زیر اشاره نمود که نام فارسی و محلی آنها آورده شده است:

 پلنگ،خرس ، گراز، جوجه تیغی ، گرگ  ، سنجاب ، گوزن ، آهو، قرقاول ، کبک ، کبوتر صحرایی ، بزکوهی ، روباه ، دارکوب و…

 

از گیاهان بومی این روستا :

دارویی و خوراکی  : گل گاوزبان ، سماغ ، کاسنی ، آویشن ، تمشک ، غوره ، کنگر، زرشک ، ولیک ، ازگیل وحشی ، گلابی وحشی ، بنفشه،پونه ، شاه پشند ، زیره ، لولا ، بوسه ، اسپند ، گل پر، زولنگ ، ترتیزک آبی ، پیاز وحشی ، سیب تلخ و….

گیاه صنعتی فراوان در این منطقه گون می باشد.

از درختان منطقه می توان : افرا، توسکا ، چنار ، گردو، راش ، بلوط ، بلند مازو، ون ، ولیک،گلابی وحشی ، ازگیل وحشی ، انار، نمدار، انجیر ، ارس ، دارواش،ممرز، آزاد، خرمالو یا کلهو،ملج ، صنوبر، گیلاس، فندق  ،به ، سیب ، چلم و…

– در جنگل های این روستا قارچ های خوراکی و خودرو نیز می روید.  

این روستا به دلیل آب و هوای خشک وخنک و آب فروان پتانسیل پرورش و رشد انواع درختان بجز مرکبات را دارا می باشد.

این روستا در کنار رودخانه زیبای سفیدرود واقع شده که از کوههای سمت هیکو سرچشمه می  گیرد.از نظر زمین شناسی و ریخت شناسی این روستا از اطراف به کوههایی منتهی می شود و درواقع به دلیل آهک فراوان و پوشش درختی مناسب در بالادست سفره های زیر زمینی غنی را داردو بسیار برای کشاورزی مناسب است اما متاسفانه به دلیل آنکه خاک این روستا عمدتا از جنس میکا و منطقه دارای رانش می باشد سیل های فصلی خسارت های زیادی به راهها و مزارع کشاورزی وکانال های آبیاری وارد می نمایدو این امر باعث رهاسازی بیشتر اراضی شده است.و به نظر می رسد توجه مهندسان آبخیزداری و وجود سازه های مهندسی در این روستا برای جلوگیری از سیل بیش از هرچیز دیگری ضروری می باشد.

 جا های دیدنی در این روستا :

امامزاده تاجدار ، ونبن ، سیواستل ، نجیم ، چل کود ، کوآت ، بالامحله ، علم دره ، زرما ، دزدخانه سر ، پنج برار، کوآت استل ، زلو استل، گالسنگ ، ولگ بپت، سیستل کول، چماز کوآت ، گرس سر ،همه این جاها دارای درختان و چشمه های خنک و زیبا هستند.

دزدخانه سر : تقریبا ۴۰ سال پیش فردی از روستای اراء بنام آقای حیدری مهندسی به نام آقای پاکی نیا از اصفهان را به چهارروبار آورده و دزدخانه سر را مورد بررسی قرار دادند طبق اندازه گیری ایشان فاصله این نقطه تا روستای چهاررودبار ۱۶۰۰ متر برآورد شده است. در آن تونلی وجود دارد بطوریکه ۳۰-۴۰ نفر درآن به راحتی جا می شوند . به گفته ایشان این تونل در دوره شدادی کنده شده است . با کندن بستر تونل مشاهده شد که خاک لایه لایه است این نشان می داد که ازطریق این تونل افراد قدیمی تر که در روستاهای بالا زندگی می کردند از طریق وسیله ای به نام ناسوز که کارش مشابه موتور آب امروزی است آب را از فاصله ۱۶۰۰متری از رودخانه به سمت بالادست کشانده و مورد مصرف خود قرار می دادند. در مازندران به طور مجموع ۲۳ غار موجود است که یکی ازآن غار دیوخانه در این منطقه می باشد که در سال ۹۱ توسط آقای قاسم پور از گروه کوهنوردی چکاد ساری ثبت گردیده است.

امکانات موجود در روستا: دستگاه آسیاب که قبلا بادی بوده است ودر حال حاضر بدون استفاده است. آب ،برق ، تلفن ، خانه بهداشت.مسجد وحسینیه.حمام عمومی  قدیمی با معماری قدیمی که سابقه ای ۸۰ساله دارد.و در حال حاضر بدون استفاده ورها شده است.


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *