شهید قربانعلی شیخ خیریان – خیرسر – نوشهر

شهید قربانعلی شیخ خیریان – خیرسر – نوشهر

شهید قربانعلی شیخ خیریان : مدیر تحقیقات نظامی و قائم مقام فرمانده واحدآموزش نظامی لشگر ۲۵ کربلا(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) در تاریخ ۱۰/۱۲/۱۳۳۶ در روستای خیرسر اتوابع نوشهر به دنیا آمد.
برابر تشخیص اداره وظیفه عمومی کل کشور از رفتن به خدمت سربازی معاف ‌شد. اما چهل روز بعد در تاریخ ۵/۵/۱۳۵۸ به عضویت رسمی سپاه درآمد.
او در مدت حضور در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خدمات شایانی از خود به یادگار گذاشت. مدتی در پادگان المهدی «چالوس» به عنوان مربی به نیروهای بسیج وسپاه آموزش می داد. بعد از آن با سمت مدیر تحقیقات نظامی ومعاون فرمانده آموزش نظامی لشگر۲۵ کربلا به جبهه رفت م دانش و تجارب خود را در خدمت جبهه وجنگ گذاشت.
در عملیات والفجر ۸ به عنوان مربی آموزش نقش تأثیرگذاری درپیروزی های رزمندگان استان مازندران داشت. در جبهه که بود انگار گم شده اش را پیدا کرده بود. با اینکه حضور در مناطق عملیاتی از وظایف سازمانی مدیر تحقیقات لشگر نبود اما او هنگام عملیات مانند یک نیروی عادی اسلحه به دست می گرفت و وارد جنگ می شد.
عملیات کربلای یک آخرین زمان حضور پر برکت او در عالم خاکی بود ودر این عملیات که به آزاد سازی شهر مهران از دست متجاوزین عراقی منجر شد او به آرزویش که شهادت بود ،رسید. آرامگاه اودرمازندران شهرستان نوشهر روستای خیرسر واقع است.
  {وصیتنامه}
                             بسم الله الرحمن الرحیم
          ((یا ایها الذین امنوا ان تنصروا …ینصرکم و یثبت اقدامکم))
اى کسانى که ایمان آوردید خدا را یارى کنید و در این راه ثابت قدم باشید
با درود و سلام به امام امت شهیدپرور ایران و مسلمانان حامى اسلام و با درود بر ارواح شهداى بشریت از هابیل تا انقلاب اسلامى ایران و با درود به روان پاک سرور آزادگان آن شهید تشنه کام آن مظلوم تاریخ آن الگو شاهدان و اسوه عارفان و عاشق همیشه جاودان، خون خدا، فرزند عدالت حسین علیه السلام.
کلام خود را که سخنى جز سوز دل شهداً نیست آغاز مى‌دارم. امروز در عصرى زندگى مى‌کنیم که منطق دنیا زور و ظلم و ستم است و ابرقدرتها براى اهداف پوشالى خود راضى نیستند حتى یک انسان آزاد در این دنیاى پهناور زنده باشد و خود آقاى خود و مرید دین و خداى خود باشد چرا چون این را بر خلاف مصالح خود مى‌پندارد و مى‌خواهند هزاران انسان گرسنه و تشنه باشد و زیر چکمه حامیان استکبار بمیرند اما آنها درخانه هاى سر به فلک کشیده خود و مجلسهاى به لجن کشیده خود سست و بى‌خودو خوش باشند . حق هزاران انسان به استضعاف کشیده شده را صرف تجمل بى‌پایه خود و یا سگها وعروسکهاى خود کنند . سرمایه بر سرمایه بیافزایند . ما در زمانى در جهان هستى حیات داریم که حق آزادى و عدالت و دادخواهى و دین خدا و هدف انبیاً و اسلام و انسانیت مظلوم است. همانند على(ع)و فرزندانش در طول تاریخ و در زمانى هستیم که بزرگترین سلاح کشنده تاریخ بمبهاى هسته‌اى در دست جنایتکاران بى‌دین و انسان غارتگر است. در زمانى هستیم که مردى از تبار و بازمانده‌اى از خاندان عصمت و طهارت و رهبرى از رهبران خداجوى، چون امام خمینى داریم و هنگامى که شهیدان شاهد وناظرانی چون مطهرى، مفتح، بهشتى، باهنر، رجائى، منتظرى، چمران و شهیدانى رهرو عاشق چون شهداى ،قهرمان، صداقت و رودبارى ( موسوى ) خواجوند، وارسته، زنده‌دل، فریدون غریب، بخشى، مشایخ وغیره را دادیم .
این سرمایه‌هاى بزرگ همه رهرو رهبرند که با خون سرخ خود که از خون گلوى حسین سرچشمه گرفته ما را این راه سرخ آشنا مى‌کنند و امواج خونشان ما را به این راه مى‌خواند. اى عاشقان بیائید و اى عارفان بنالید، رزمندگان بتازید و این نونهال عشق را به سر منزل رسانید یا خون خود ببخشید یا این امانت را به کوى دل رسانید .
بلى شهدا و یتیمان شهدا و مظلومان دنیا به ما نظاره مى‌کنند.
همانطورى که خانواده‌هاى شهدا و یتیمان شهدا و مظلومان دنیا به ما نظاره مى‌کنند که کى رزمندگان به کربلا مى‌رسند. نه تنها شهداى انقلاب ایران بلکه تمامى شهدا و انبیاء و امامان و مظلومان و آزادمردان تاریخ بشریت؛ زهراى مرضیه، زینب کبرى بر ما چشم دوخته‌اند و دعا مى‌کنند و راضى هستند که انقلاب ما به دست امام زمان مهدى موعود(عج) ناجى بشریت برسد. پس اى انسان اى آزاده منتظر چه هستى .یقین و باور کن تا خدا بارورش بگرداند براى حقانیت و اسلامیت انقلابمان همین بس که جنایتکاران شرق و غرب از بدو پیروزى انقلاب تاکنون ما را لحظه‌اى به خودمان نگذاشتند و همیشه به عناوین مختلف سد راهمان بودند . همین بس که امام زمان(عج) به ما نظر دارد و خدا حامى ماست وخون شهدا پشتوانه و عزت ماست. اى مسلمان از مرگ نهراس که مرگ با عزت بالاترین کمال است. اى مسلمانان، اى فرزندان آدم، اى برادران و خواهران ایرانى مگر شما ماجراى کوفیان را نمى‌دانید مگر شما صحنه کربلا را مجسم ندارید. مگر شما نبودید که آرزو مى‌کردید در صحراى کربلا حامى امام حسین(ع)باشید .
…..

پس چرا نظاره مى‌کنید. مگر شما کوفیان را که خون خدا را ریختند ننگ ندارید آیا مى‌خواهید که آیندگان بر شما ننگ بدارند؟ چرا فرصت را براى دشمن غنیمت مى‌دهید. به خدا دیر مى‌شود. {قربانعلی شیخ خیریان}

منبع:

khayreyan.blogfa.com/

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *