روستای نامانلو / شیروان / خراسان شمالی

سایتها و وبلاگهای روستای نامانلو
شهرستان شیروان – استان خراسان شمالی
namanloei.mihanblog.com

روستای نامانلو NAMANLUE

     روستای نامانلو در فاصله‌ی ۶۵ کیلومتری شمال شیروان قرار دارد و یکی از قراء مرتفع است که از شمال به کوه‌های زکریا و گلیل و مرز ایران ـ شوروی و از جنوب به کوه کلاه‌فرنگی بیچرانلو و از شرق به کوه‌های آق‌کمر و از غرب به روستای زیندانلو محدود می‌شود. این روستا دارای ۱۹۸ خانوار و ۱۱۲۸نفر جمعیت است که به زبان کردی تکلم می‌کنند نامانلو جزء دهستان جیرستان است. کوه‌های سرسبز و مراتع گلیل که دارای انواع درختان سرو کوهی از نوع دوات پیاله، مرخ، کرکو و آرچه و چشمه‌‌سار‌های بزرگ و کوچک می‌باشد. منطقه‌ی نامانلو و گلیل را به یکی از مناطق ییلاقی و مرتعی معروف شمال خراسان تبدیل نموده که همه ساله دامداران عشایر شیروان در فصل بهار و تابستان با بر پا کردن چادر‌ها گوسفندان خود را برای تعلیف به مزرعه‌ی گلیل می‌آورند.

     روستای نامانلو به علت موقعیت خاص طبیعی و چشمه‌های پر آب: سرچشمه، کانی سید‌ها، کانی لوجه و کانی بران سرسبز و پردرخت است. عده‌ای از مطلعین روستا معتقدند که در حدود ۳۰۰ سال پیش چهار برادر از اکراد غرب ایران به این منطقه مهاجرت و روستا‌های نامانلو و زیدانلو را بنیانگذاری کردند. در حال حاضر نیز روستا از چهار طایفه تشکیل شده است. البته عده‌ای نیز عقیده دارند اکراد از طریق راز و درگز و سلوم به این روستا مهاجرت نموده‌اند. نژاد نامانلو‌یی‌ها یکی از تیره‌های اصلی کرمانج زعفرانلو است. روستای کنونی نامانلو بعد حمله‌ی ترکمن‌ها احداث شده‌ است چون سابقاً نامانی‌ها در «شه‌واته» نزدیک قرچغه زندگی می‌کردند که ترکمن‌ها آن‌جا را به آتش کشیده‌اند و در این حمله‌ی غافل‌گیرانه شه‌واته به کلی سوخته و از بین رفته است. البته نامانلویی انتقام این چپاولگری را به نحو احسن از ترکمن‌ها گرفته‌اند. جریان این درگیری  بدین گونه بوده که در حدود ۲۰۰ سال پ

پیش عده‌ای از نامانلویی‌ها در زوای خویینی (دره‌ی خونی) مشغول قطع درختان جنگلی سرو کوهی بودند که ترکمن‌ها غفلتاً به آن‌ها حمله می‌کنند و ۵ نفر نامانی را به طرز فجیعی به قتل می‌رسانند. این موضوع آتش قصاص و انتقام را در قلب اکراد شعلعه‌ور می‌سازد و پس از مدتی پیگیری در داخل جنگل‌های گلیل عده‌ای از ترکمن‌ها دستگیر و به انتقام خون ۵ نفر از اکراد نامانلو ۵ نفر از ترکمن‌ها را در زاوه خویینی در آتش می‌سوزانند و بقیه‌ی افراد را آزاد می‌کنند تا درس عبرتی باشد برای دیگران و سنگی را نیز به صورت عمودی در همان محل قرار می‌دهند و آن‌جا را باصطلاح مرز کرد ـ ترکمن تعیین می‌کنند تا دیگر به حریم یکدیگر تجاوز نکنند.

     در نامانلو درختانی به نام کرکو وجود دارد که دارای شیره‌ی قرمز رنگ است که معمولاً پس از قطع شاخه‌ها این شیره‌ی رنگی شبیه خون جاری می‌شود که به علت نوع خاک و ترکیبات شیمیایی آن است و به همین علت مردم درختان کرکو را عزیز می‌دارند و قطع آن را جایز نمی‌دانند. اقتصاد مردم این روستا بر دامداری و کشاورزی و باغداری متکی است که ییلاق دامداران مزرعه‌ی گلیل و قشلاقشان نارلی مراوه‌تپه‌ی ترکمن صحراست و نوع دامداری آن کوچرو عشایری می‌باشد. محصولات عمده‌ی نامانلو عبارتند از: گندم، جو، حبوبات، زردآلو، آلوچه، سیب، یونجه‌زار، سپیدار و بید و صنایع دستی آن قالی‌بافی و گلیم‌بافی است. دره‌های: شواته، زاوه‌زلفو، ناله خداوردی، زاوه هرچه، زاوه بند، ناله رش، در حوزه‌ی این روستا قرار دارد. اهالی نامانلو با توجه به بعد مسافت روستا از شهر، اصالت و سنت‌های نیکوی گذشته را حفظ کرده‌اند، درصد با سوادان نیز بالاست. منطقه‌ی نامانلو و به خصوص گلول دارای انواع حیوانات وحشی و به ویژه انواع قوچ است که یکی از شکارگاه‌های شیروان محسوب می‌شود. مقبره‌ی امامزاده زکریا (ع) محل زیارتگاه مردم است که در حد فاصل نامانلو و مزرعه‌ی گلول در قله‌ی صعب‌العبور یکی از ارتفاعات قرار گرفته و دارای گنبد سبزرنگ و بارگاه است.

     مردم نامانلو و قراء اطراف و عده‌ی زیادی از مردم شیروان در یکی از روز‌های تابستان که معمولاً توسط معتمدین محلی اعلام می‌شود پیاده و دسته دسته به سوی قله‌ی کوه زکریا به حرکت در می‌آیند و پس از طی مسافتی طولانی و توان‌فرسا که حدود بیش از یکصد گردنه‌ی کوچک عبور می‌کنند به قله صعود کرده و در کنار مقبره‌ی زکریاا(ع) هر طایفه گوسفندی قربانی می‌کنند و به راز و نیاز با خدای خود و زیارت و سوگواری عمومی می‌پردازند. البته طبق روایت قدیمی، گنبد در محلی که سر بریده شده امامزاده زکریا (ع) قرار دارد احداث شده است بدن آن بزرگوار در فاصله‌ی نزدیکی از محل گنبد قرار گرفته که آن‌ جا نیز مشخص و مورد اعتقاد و احترام اهالی است. در چند ساله‌ی اخیر مسئولین شهر نیز در این مراسم بزرگ مذهبی شرکت می‌کنند در هنگام برگشت انبوه جمعیت از زکریا نامزد‌های جوان از طرف اقوام و خویشان مورد تعقیب قرار می‌گیرند و در صورتی که نتوانند به سرعت از کوه پایین بیایند گرفتار و جریمه آن خرید شیرینی و میوه است که نامزد جوان بلافاصله به این کار مبادرت می‌کند. علاوه بر زیارتگاه زکریا (ع) محل دیگری نیز به نام سنگ آلادولت مورد اعتقاد و احترام مردم نامانلو است که گویا آلادولت یکی از مردان متقی و پارسا بوده که بر روی سنگ مذکور عبادت حق‌تعالی را می‌نموده است. امکانات فعلی نامانلو شامل: راه شوسه، سرویس ایاب و ذهاب، دبستان، پاسگاه ژاندارمری، پایگاه بسیج، پاسگاه شکاربانی، آسیاب، ۲ باب مسجد، لوله‌کشی آب، حمام، شرکت تعاونی و شورای ده است.

     مزرعه‌ی بزرگ گلول نامانلو که ییلاق دامداران ایلات و طوایف: بیچرانلو، نامانلو، تاوانلو، شاملو و می‌باشد یکی از مراتع عمده‌ی جنگلی  محسوب  می‌شود که دره‌ها و چشمه‌های: زوقر، چاه خلیفه، چشمه قالتمان، چاه علی، چشمه حسین‌خان، چشمه‌شوی (چوب)، گل میان، کاره محمود، کمره خان‌علی، زاوه خویینی، دخره‌دوان صندوق، بروژه طالع، زاوه‌عَلَم، برف اندیل، اورته تپه، گنگ دره، چپه‌زو، زاوه‌نی‌ری، زاوه‌بران، بارقه استاد شرف‌خان، تخته دوقستکان، زاوه بزن‌بر، کانی شوین (چوپان). دره‌ی زوقر آب فراوان و آبشار کوچکی نیز دارد. از طرف سازمان عشایر شیروان برای تأمین آب مصرفی دام‌ها، امکانات ذخیره‌سازی آب و برداشت سریع آن به وسیله‌ی تانکر‌ها احداث گردیده است. اما در چندین ساله‌ی اخیر به علت عدم توجه مسئولین مرتع گلول کلاً شیار و گندم و جو کشت گردیده است و مرتع در شرف تبدیل به پوشش گیاهی نیمه بیابانی می‌باشد. 

********

گلیل سرزمین دلاورمردانیست که برای دفاع از میهن ومردم جان در طبق اخلاص گذاشته اند وسربلندی

را نثار خود ودوستاران میهن کرده اند . در این قسمت کوتاه و خلاصه به حکایت دره خونین و کوه خانعلی

می پردازم . در زمانی نه چندان دور چند نفر از اهالی روستای نامانلو در دره خونین (زاوه خوینی)

توسط افراد روس به قتل می رسند . آنان کسانی بودند که برای جمع آوری هیزم به آن دره رفته بودند

و هیچ گناهی نداشتند . کسی بنام خانعلی که مردی زورمند و شجاع بوده برای انتقام گرفتن از دشمن

با اسلحه ای بسیار ابتدایی در روی کوهی به کمین می نشیند و با استفاده از فرصت یازده نفر از

نیروهای دشمن را به هلاکت می رساند واز محرکه می گریزد . خانعلی که آن کوه بعدها بنام او خوانده

می شود فردی دلاور و نترس بوده که چند منطقه دیگر نیز در اطراف روستای نامانلو از شجاعت او نام

گرفته است . این نامانلویی غیور بعدها نا جوانمردانه به دست برادرش جانعلی به قتل می رسد

بعضی از مردم دره ای در بین روستای هنامه و گدوگانلو را (زاوه خان و جانان )محل قتل خانعلی می دانند


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *