تره یاد اینه ؟ / شعر مازندرانی

تره یاد اینه ؟ / شعر مازندرانی

تره یاد اینه ؟ (شعر مازندرانی با ترجمه فارسی)

شاعر: میر حمزه طاهری هریکنده ای نوپا

تقدیم به اونهایی که در بد ترین شرایط با زیبا ترین روش زندگی کردند و برای نسل امروزی سرمایه های زیادی به یادگار گذاشتند و خود رفتند . در آن زمان روستا از جاده های فعلی برخوردار نبود و برای رفتن به شهر بایستی از گل ها و مسیرهای میانبر استفاده می کردند و گاهی اوقات به تاریکی شب برخورد می کردند . پس برحسب وظیفه این شعر را تقدیم می کنم به همه پیر مردان و پیر زنان روستا: (یادشان گرامی باد )

تره یاد اینه؟

اون زمون  وشنا  بیتیم  تسابه  لینگ  راهی   بینه   
 تره یاد اینه؟
                                                             صواحی راه کتنه موزیکتی چاشت گدر قراری بینه
                                                             تره یاد اینه؟
تخته پل  یور که  شینه تیل دکته  لینگ  صدا
                                                             هف هشتا اسب و آدم تیل تنگه ره حالی بینه
                                                             تره یاد اینه؟

تره یاد اینه؟

اون زمون  وشنا  بیتیم  تسابه  لینگ راهی بینه  
 تره یاد اینه؟
                                                         صواحی راه کتنه موزیکتی چاشت گدر قراری بینه
                                                         تره یاد اینه؟
تخته پل  یور که  شینه تیل دکته  لینگ  صدا
                                                         هف هشتا اسب و آدم تیل تنگه ره حالی بینه
                                                         تره یاد اینه؟
پیاده  راه کتنه  هیمه ره  شه  دوش اشتنه
                                                          ترس بی وقتی و جن شخ شخ و تیناری بینه
                                                          تره یاد اینه؟
اون زمون اسفالت نیه ، جاده نیه ، لپر و تیل
                                                         دتا لینگ ره  متنه  چلپ چلپ واری بینه
                                                         تره یاد اینه؟
هیمه   و   مرغنه  ره  وردنه   بازار   روتنه
                                                      جرب و کفش و کلوش گیتنه و راهی بینه
                                                       تره یاد اینه؟
هریکنده اون موقع تلفن و  او  شهری کجه
                                                       اتا  در  اتاق  دله خس خس و  بچاهی  بینه
                                                       تره یاد اینه؟
عید  بیهه  نوروز  خونا  بهار  بهارما  گتنه
                                                      زرد کرکه مرغنه سره سره بازی بینه
                                                      تره یاد اینه؟
اون موقع طارم پلا نونوایی رسم نهییه
                                                    پلاره  مجمه  دله  لوه  نونه  راضی  بینه
                                                   تره یاد اینه؟

کاره سر دسته جمی راه کتنه دشته میون
                                                      کایر و همسایگی  یکدل و همکاری  بینه
                                                       تره یاد اینه؟
ماهی  روخنه   زلال  او   دله دیار بیهه
                                                   تیکا  و  ایا  اونجه  تله  تا  جا  بازی  بینه
                                                    تره یاد اینه؟
کله سر  رواق بنه  دیم  و  دیار  سیو  بیهه
                                                     شسن ظرف و ظروف با کلن و وازی بینه
                                                     تره یاد اینه؟
ککلی داشتیمی ها کرک و سیکا  فراوونی
                                                    کجه کک رواق بنه چینه کا جا نازی بینه
                                                    تره یاد اینه؟
دشونه ماست و کره شیر و دوغه تو یاد نکن
                                                     شیر پلا ، تازه کره  شه لقمه جا  راضی  بینه
                                                     تره یاد اینه؟
طاهری هر چی گنه هیچ کی ونه یار نهونه
                                                       زندگی صلح و صفا  ساده و راس راسی بینه
                                                       تره یاد اینه؟

 

 شاعر: میر حمزه طاهری هریکنده ای نوپا

ترجمه فارسی

آیا به خاطر داری؟

آیا به خاطر داری؟آن زمانهای قدیم که با شکم های گرسنه و با پاهای برهنه به طرف بازار می رفتند و از منطقه موزیکتی می گذشتند و تا ظهر به شهر می رسیدند .

آیا به خاطر داری؟ از اولین پل محل (تخته پل) که معمولاً گروهی به سوی شهر حرکت می کردند  و از آن منطقه  عبور می کردند صدای پاهای آنها در گل و لای به گوش می رسید.

آیا به خاطر داری؟ با پاهای پیاده و هیزم به پشت به طرف شهر حرکت می کردند و به علت طولانی بودن راه از تاریکی شب می ترسیدند .

آیا به خاطر داری؟ اون موقع از جاده های در حال حاضر خبری نبود و از جاده های گلی حرکت می کردند و صدای گیر کردن پا در گل به گوش می رسید.

آیا به خاطر داری؟ هیزم و تخم مرغ را به شهر برای فروش می بردند و کفش و لباس و جوراب  از شهر می خریدند .

آیا به خاطر داری؟ در روستا ها از برق و آب  شهر و تلفن خبری نبود و در یک اتاق با هم زندگی می کردند و بیماری های زیادی وجود داشت  و تاصبح خس خس سینه و سرفه می زدند .

آیا به خاطر داری؟  با فرارسیدن عید نوروز صدای عمو نوروز به گوش می رسید و با تخم مرغهای رنگ شده به بازی مشغول می شدند.

آیا به خاطر داری؟ در آن زمان از برنجهای فعلی و نونوایی ها خبری نبود و در داخل یک ظرف بزرگ (مجمه) دسته جمعی غذا می خوردند.

آیا به خاطر داری؟ در هنگام کار به صورت گروهی مشغول کار می شدند و از همکاری و تعاون محلی برخوردار بودند.

آیا به خاطر داری؟ با وجود آب زلال رودخانه ها ماهی ها پیدا بودند و پرنده های صحرایی در دام های درست شده بازی می کردند.

آیا به خاطر داری؟ در گوشه ای از حیاط منزل به نام کله سر به غذا پختن مشغول می شدند و با خاکستر چوب ها (کلن) و ماسه ها به شستن ظروف می پرداختند.

آیا به خاطر داری؟ در لانه  مرغ ها مرغای زیادی بودند و در حیاط منزل مادر جوجه ها به بازی با جوجه ها مشغول بود.

آیا به خاطر داری؟ هر خونه ای از شیر و دوغ و ماست محلی برخوردار بود و شیر برنج و غذاهای محلی می خوردند و هیچ اعتراضی نمی کردند.

آیا به خاطر داری؟  طاهری با گفتن شعر های زیاد کسی او را همکاری نمی کند و او از کسانی که زندگی ساده و صلح و صفا برخوردار بودند به شعر آورده است.

منبع:
arfee.vcp.ir/

و

behroz92.mihanblog.com/

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *