نیمای دوم مازندران / دیده از جهان فرو بست

استاد محمد لطفی نوایی از شاعران به نام مازندران

نیمای دوم مازندران / دیده از جهان فرو بست

روستای سفیدطور بندپی غربی شهرستان بابل

www.Bandpay.ir

استاد محمد لطفی نوایی از شاعران به نام مازندران که به نیمای دوم مازندران شهرت داشت صبح دیروز دار فانی را وداع گفت و در آرامگاه روستای سفیدطور بندپی غربی به خاک سپرده شد. پیرمردی که ماه های آخر زندگی اش بیماری اعصاب توان این را نیز از او گرفته بود که حتی قلم در دست بگیرد و شعر بنویسد اما هنوز شعر می‌گوید و پژوهش می‌کند و او سینه‌اش فراغ است برای شعر و شاعری و برای زبان مازندرانی.

سایت بندپی / سرویس خبری: استاد محمد لطفی‌نوایی شاعر نام‌آشنای بومی‌سرای مازندران که به نیمای دوم مازندران شهرت داشت شامگاه جمعه ۴ مهر ماه ۹۳ پس از ماه ها تحمل بیماری در سن ۷۰ سالگی دیده از جهان فروبست.

مراسم تشییع زنده یاد استاد لطفی صبح روز شنبه از مقابل خانه اش در بلوار بسیج شهرستان آمل برگزار شد و سپس پیکر این هنرمند به سفارش وی در آرامگاه زادگاه خویش روستای سفیدطور بندپی غربی شهرستان بابل به خاک سپرده شد

.www.Bandpay.ir

این شاعر نامی مازندران در سال ۱۳۲۳ در روستای سفیدطور بندپی دیده به جهان گشود و از سال ۱۳۵۰ به بعد به صورت دائم در شهرستان آمل اقامت گزید و در سال ۱۳۶۷ انجمن بوم و سرود شهرستان آمل را تاسیس کرد.

استاد لطفی‌‌نوایی صاحب ۷ هزار بیت شعر به زبان مازندرانی بوده و از رکوردداران شعرسرایی به زبان تبری محسوب می‌شود.

مرحوم لطفی، منتخب دهمین جشنواره سراسری شعر علوی، مقام برتر نخستین همایش شعر تبریزی در سوادکوه و حضوری فعال در همایش های استانی شعر از مهم ترین فعالیت های وی به شمار می رود.

«بچابچا» تخلص شعری نیمای دوم مازندران بوده که سروده‌های زیبا و شنیدنی در مدح و منقبت اهل بیت به ویژه امام نخست شیعیان امام علی(ع) از خود به یادگار گذاشت.

نیمای دوم مازندران لقبی بوده که شاگردان و بزرگان هنر به پاس سرودن بیش از ۷۰۰۰ بیت به زبان مازندرانی برای ایشان انتخاب نمودند.

معرفی کامل این هنرمند برجسته به همراه شعر و تصویر دست نوشته شعرهای سجرو و پریجائی که در وصف رودخانه سجرو بندپی و ایل پریجایی سروده است مدت ها پیش در سایت بندپی منتشر شد. برای مشاهده به این لینک های مراجعه نمائید:

۱) معرفی استاد محمد لطفی‌ نوایی ، نیمای دوم مازندران + شعر مازندرانی استاد در وصف ایل پریجائی و سجرو  ( کلیک کنید )

۲) شعر مازندرانی خجیــر مار اثر استاد محمد لطفی نوایی  ( کلیک کنید )


شعر مازندرانی استاد لطفی در مورد ایل پریجائی : ( شعرهای دیگری در وصف سجرو و مادر هم داشتیم که به علت کمبود وقت فرصت تایپ آن نشد. )

گالش و گیلا و ککّی و بلبل خوندنه ، سو اِنه پرجائیِ دل

سجرو ته شیخ موسی کوه قربون ، ته دریوکی روآر او قربون

شیخ موسی بالا کوهُ سکّه سو ، شیخ موسی پرجائیِ آبروئه

شیخ موسی دشمن شخص دروئه ، دروگو ونه ور کمر فروئه

پرجائی دوس دارنّه شیخ موسی ره ، ونه مهمون اون غریب آقا ره

زیارت دشّوئن امامِ رضا ، دل نیّت کننه حاجی شیخ موسی

دل پرجائی خله پاکه ، خواهونِ شیخ موسی سینه چاکه

شیخ موسی پرجائیِ کربلائه ، یا غریبِ آقا امام رضائه

داشتمه گتمه سجروِ قصّه ، پرجائی سجرو ره دل دوسّه

مه قصّه قصّه ی پرجائی ماره ، هر کی بوشم پرجائی مه براره

جانِ سجروِ او مه مارِ شیره ، مه کچیکِ دل سجروی اسیره

سجرو تو گهروئی دل شیرِخواره ، لالا بخون که دل بر تو نخواره

لالا بخّون ته بخّون خو بورم خو ، انگار نِنا مه گهره ره دنه تو

ته لمّر لمّر مه پیرِ ماره ، بهشت مونّه دایم لاله زاره

ته پیر مه مارِ لینگ ماله ، این خیابون ….. ماه و ساله

ته شی الیم و خجیروی قربون ، ممرز چشمه و گنّیوی قربون

ته چار ازّار و سمی سنگِ قربون ، ته کیجابور و کِرِ سنگِ قربون

ته تپّه تپّه مشک و مرواریه ، انگاری بهشتِ نهرِ واریه

جان سجرو نومه لیلی دورون ، سونِ مجنون بهیمه ته غزلخون

سجرو دریو بواش کلّاک هاکن تو ، پلیدی ره شه لمّر پاک هاکن تو

پرجائی جان درو نئوئی هرگز ، ازّاره جا نروشی پیره ممرز

شیرّه او نکنی او کفنه کار ، پرجائی ره درو نیه سازِگار

ته دل صافِ بسونِ سجروی او ، ته غیرت هنتار تپر قلّه کو

پلنگ پهلوون پرجائی برار ، خدا نکنه غیرت بوره کنار

ته آزادی هارش پلورِ یورِّ ، کوه تِرِ یاد بدائه شه غرورّه

اسا که مه قصّه ره هاکردی گوش ، پیرونِ بوتِ گپ نوّه فِراموش

خجیری خوبشی خوبشترین باش ، سونِ سجروی پاکی بهترین باش

( محمد لطفی نوایی ، بندپی بابل )

دست نوشته شعر پریجائی و سجرو اثر زنده یاد استاد محمد لطفی

www.Bandpay.ir

www.Bandpay.ir

منبع:
www.bandpay.ir

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *