مهماندوست – دامغان – سمنان

سایتها و وبلاگهای روستای مهماندوست

شهرستان دامغان – استان سمنان

http://mehmandoost.mihanblog.com/

http://mehmandoost.epage.ir/

 

 

برج مهماندوست

برج طغرل مهماندوست در جنوب روستای مهماندوست

(دامغان) و مغرب مایل به شمال آبادی امام‌آباد و شبیه برج

طغرل شهر ری می‌باشد که قسمتی از ساختمان آن برخ

خراب شده ولی قسمت باقیمانده قدمت آن را تایید

می‌نماید.

دور دایره آن از خارج ۳۴ ذرع و قطر آن از داخل ۲۰/۷ متر

است. این برج دوازده ترک دارد که یکی از ترک‌ها مدخل

است و عرض هر ترکی ۲۳/۱ متر و بعد از ده ذرع و نیم

ارتفاع سه فقره مقرنس از آجر به وضع‌های بسیار خوب

انیق ساخته شده و پس از آن کتیبه‌ای قرار دارد به عرض ۳

چهاریک به خط کوفی و بالای آن کتیبهٔ دیگری است به خط

بنائی و از آن به بعد گنبد مخروطی شروع می‌شود، اما

گنبد آن خراب و آنچه باقی است به ارتفاع ۱۴ ذرع

می‌باشد.

در برج رو به جنوب و یک قبر آجری در وسط و دو قبر دیگر

سنگ‌چین در داخل برج دیده می‌شود، گویند این برج مزار

امامزاده قاسم از اولاد موسی بن جعفر(ع) می‌باشد ولی

ساختمان آن به مقبره شباهت ندارد. این روستا در قدیم

محل امپراطوری سالار غلامعلی عاقلی و پدرانش بوده

است که اکنون قبور آنها زیارتگاه مردم شده است  در

قسمت جنوبی این برج تپه باستانی مهماندوست و در

سمت شرقی آن قبرستان روستاهای مهماندوست واقع

شده است.

در حدود ۱ کیلومتری این روستا قنات زیبای این روستا به

چشم میخورد.

**************************
جنگ نادر شاه افشار با اشرف افغان در مهماندوست دامغان

روستای مهماندوست در زمان نادر شاه افشار محل جنگ

او با اشرف افغان بوده است که این جنگ با درایت و

فرماندهی جعفر  عاقلی از اجداد سالار غلامعلی با

پیروزی سپاه ایران همراه شد.

همچنین از جمله دلاوری های سالار غلامعلی میتوان به

زمان حمله روسها و بربر ها به این منطقه نام برد که با

رشادت های او آنها نتوانستند وارد روستا شوند و به همین

مناسبت قدوس شاعر توانای روستا در دیوان اشعارش

درباره ی او گفته است :

ندیدی که سالار چون جنگ آورد

سر سرکشان زیر سنگ آورد

به سان شیر و نهنگ و پلنگ

بریزد خون سران چون شرنگ

همچنین در یکی دیگر از این جنگها قدوس در مورد سالار

گفته است:

زگرد سواران در آن پهن دشت

زمین شش شد و آسمان گشت هشت

هزار و صد و شصت روس دلیر

به یک زخم سالار کشته شد چون نره شیر

گریختند روسها ز پیش مغان(منظور سالار است)

کشیدند لشگر سوی دامغان

وز آن جا به جیحون نهادند روی

خلیده دل و با غم و گفت و گوی

شکسته سلاح و گسسته کمر

نه بوغ و نه کوس و نه پای و نه سر

************

داستان کامل این جنگ را میتوانید در لینک زیر مشاهده فرمائید:

www.tarikhaneh.com/Farsi/Damghan/nader%20shah.htm

******************

گویش مردم مهماندوست

گویش مردم مهماندوست گونه ای از زبان اصیل فارسی است که با لهجه

مردم خراسان پیوستگی دارد. این گویش در تمامی مناطق دامغان یکسان

نیست:ـ در مناطق شمالی به دلیل نزدیکی به منطقه مازندزان با اندک تفاوت

مردم به لهجه طبری سخن می گویند (به استثنای روستای دیباج که از

ویژگی خاص برخوردار است و این به تاریخ منطقه باز می گردد که خود جای

تحقیق و تامل بیشتر دارد.)

ـ روستاهای جنوبی حاشیه کویری دامغان نیز سخت تحت تاثیر مناطق

مرکزی ایران بوده و به فراوانی لغات و واژه های آن صفحات را می توان دید

(روستای کوزر را استثنا می کنیم که آنان به نقل از چندین تن از اهالی، از

اقوام مهاجر عربستان هستند.)

ـ روستاهای شرقی دامغان نیز به گویش شاهرودی نزدیک است.

عمده خصوصیت لهجه مردم مهماندوست در نحوه ادای کلمات و تغییراتی

اندک در آن است:

برخی از دستور زبان های  گویش مهماندوستی:

در اول شخص مفرد تعدادی از افعال بدین گونه تغییر می یابد:

خوردَم  —–  خُوردُم                      شنیدَم  —–  شنیدُم

خَریدَم  —–  خریدُم

گفتَم  —–   گفتُم                             بریدَم  —–  بریدُم

داشتَم  —–  داشتُم

 

هرگاه دوتا "ر"پشت سر هم قرار گیرند به علت تداخل حروف ر اول به ل

تبدیل میشود

مانند : ضرَر  ضَلِر

 

هر گاه ب آخر کلمه ای قرار گیرد اگر آن کلمه کمتر از ۳ حرف داشته باشد

تمامی حروف حذف شده و حرف اول با و می آید و اگ ر کلمه بیش از ۳حرف

داشته باشد حرف آخر و در برخی موارد ۲ حرف آخر حذف میشود و به جای

آن و می آید.

 

مانند : شب شو           آب  آو     خواب  خو

 

آفتاب   آفتو        اَمشب  اَمشو     آسیاب  آسیو

 

ـ در گروه دیگر از افعال بدین طریق تغییرات ایجاد میشود :

 

آمَدَم  —–  آمِدُم                           گشتَم   —–   گِشتُم

بَستَم   —–  بِستُم

 

ـ در گروهی دیگر شکل آن اندک تفاوتی می کند که قاعده خاصی ندارد:

چیدَم  —–  چیندُم                       ایستادَم  —–  اِستادُم

اُفتادَم  —–   اِفتیدُم

ـ در اسامی نیز تغییراتی داده می شود:

اسماعیل —– اسمیل                   شکم —– شُکُم

روغن —– روغان

.

ـ به آخر تعدادی از کلمات نیز واو اشباع شده افزوده می گردد:

حسن —– حسِنو                        غلام  —–  غلامو

کوچه —– کُوچُو

 

به جز تغییرات پیش گفته در زبان مردم و تداول آنها لغات اختصاصی وجود دارد

که اغلب ریشه در زبان های باستانی ایران دارد.

 

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. ناشناس گفت:

    آقای عسگری عزیز لطفا کمی بیشتر تاریخ را مطالعه کنید .سرداران جنگ نادر افشار در سایت تاریخانه دات کام آمده است.لطفا مقاله فوق رو تصحیح فرمایید.با تشکر
    ***********
    با تشکر از دوست عزیزی که این پیام را ارسال نموده اند . به استحضار ایشان میرسانیم که مطالب درج شده در این سایت عیناً از سایتها و وبلاگهای روستایی اخذ گردیده و بدون هیچگونه دخل و تصرفی در سایت روستاهای ایران قرار میگرند .
    در خصوص موضوعات تاریخی نیز میتوانید نظرات اصلاحی خود را جهت درج در سایت برایمان ارسال نمائید.
    با تشکر
    مدیریت سایت روستاهای ایران – عسکری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *